entry นี้ต้องเขียนเป็นภาษาอังกฤษก่อนแล้วค่อยมาเขียนเป็นไทยเพื่อจะได้
อธิบายสิ่งที่คิดออกมาด้วยสำนวนตรงๆค่ะ เพราะฉะนั้นเอาเวอร์ชันอังกฤษไปด้วยนะ

เคยมีเวลาที่เจอเหตุการณ์ในชีวิตที่เป็นความล้มเหลว
หรือความเศร้ามากๆ แล้วคุณรู้สึกว่าความสุขหายไปไหมคะ?
เช่น เลิกกับแฟน,ถูกเลย์ออฟ,หรือคนที่เรารักเสียไปหรือไม่ มีไหมที่เป็นช่วงเวลาที่เรามีทุกอย่างที่เราต้องการแล้ว
แต่ก็ยังไม่มีความสุขอยู่ดี?ก่อนอื่นเราต้องยอมรับว่า ไม่มีอะไรในชีวิตคนเราที่ยั่งยืนค่ะ
ทุกอย่างเกิดขึ้นมาแล้วแตกดับไป เพราะมันเป็นอนัตตา อย่างที่พระพุทธเจ้าสอนไว้

เราพบกับความล้มเหลวกับอุปสรรคมากมายในชีวิตค่ะ
แต่เราคิดว่ามันเป็นเรื่องดี เพราะว่ามันทำให้เราเป็นคนที่เราเป็นอยู่ปัจจุบันนี้
ความล้มเหลว ทำให้เราเรียนรู้บางอย่างที่สำคัญ

อย่างเช่น บางทีเราก็ทำงานหนักไปจนป่วยเข้าร.พ.
เราเลยมาเรียนรู้ที่หลังว่าการใช้ชีวิตที่ฉลาด ไม่ใช่การทำงานมากจนป่วย
มันคือการรักษาสมดุลย์ในชีวิตระหว่างการทำงาน
และการผ่อนคลาย

เราไม่ควรไล่ตามสถานภาพหรือการยอมรับสังคมที่เป็นเรื่องภายนอก
เราเกิด เราแก่ แล้วเราก็ตาย
ไม่มีใครสนใจว่าเราจะได้เงินเยอะเท่าไร
ไม่มีใครสนใจว่าเราจะมีชื่อเสียงเท่าไร

เวลาที่คุณมีชื่อเสียง ผู้คนจะสนใจคุณ ห้อมล้อมคุณ
เวลาที่คุณมีเงิน คุณจะซื้ออะไรก็ได้ ไปเที่ยวไหนก็ได้
คุณอาจจะมีความสุขสักพัก
แต่ความสุขเหล่านั้น เหมือนเรากินลูกอมค่ะ
มันหวานแล้วมันก็ละลายหายไป

เวลาที่คุณมีชื่อเสียง แล้วคุณอยากมีชื่อเสียงอีก
เวลาที่คุณมีเงิน แล้วอยากมีเพิ่มอีก
ถ้าคุณไม่รู้สึกพอใจ คุณจะไม่เจอคำว่า ‘ความสุข’ เลย

ความสุขคือคำว่า ‘ความพึงพอใจ’
มันคือการที่คุณรู้สึกดีกับชีวิตของคุณในขณะนี้
ไม่ว่ามันจะดีหรือไม่ดีถ้าคุณอยากมีความสุข อย่างแรกที่คุณต้องเปลี่ยนคือทัศนคติ
ถ้่าคุณไม่รู้สึกว่าชีวิตนี้เติมเต็มแล้ว
คุณกำลังไล่ตามสถานภาพ
ไล่ตามตำแหน่งสูงๆ เมื่อได้มาแล้วก็อยากได้อีก
คุณเหมือนผู้หญิงที่ศัลยกรรม แล้วไม่พึงพอใจในหน้าของตัวเอง
ทั้งๆที่ก็สวยอยู่แล้วคุณเป็นคนแบบนั้นหรือเปล่าคะ?
ถ้าไม่ใช่ คุณควรเริ่มจากพอใจในชีวิตตอนนี้ก่อน
เลิกเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
ถ้ามีอะไรที่คุณอยากเปลี่ยนแปลง ก็เปลี่ยน
ทำอะไรสักอย่างวันนี้

เคยได้ยินเรื่อง‘โรคขบวนหนอน’ไหมคะ
มีนักธรรมชาติวิทยาคนหนึ่ง ชื่อจอห์น เฟเบร
เขาทำการทดลอง โดยเอากระถางต้นไม้มาใบหนึ่ง หนอนจำนวนหนึ่ง
แล้วก็อาหารของหนอน วิธีทดลองคือ เอาอาหาร วางไว้ตรงกลาง
เอาหนอน วางไว้ขอบกระถาง ในกระถางมีดินอยู่
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ หนอนเริ่มเดินเป็นวง เดินตามหนอนตัวแรกไปเรื่อยๆ
หนอนตัวอื่นๆ เดินตามตัวแรกไป เพราะคิดว่าจะพบกับอาหาร
หลายวันผ่านไป หนอนยังคงเดินอยู่
จนเริ่มตายไปทีละตัวๆ
โดยไม่รู้ว่า อาหารอยู่ห่างจากตัวมันแค่ 6 นิ้ว

มันก็เหมือนกับคนเรา ที่มักจะเดินตามฝูงชน
เรียนมหาวิทยาลัย ได้เกรดดีๆ จบออกมาทำงานมั่นคง
ทำงานบริษัทดีๆ ผ่อนบ้านงามๆ รถคันใหญ่ๆ
เพราะเราหวังว่า….สิ่งเหล่านี้มันจะนำ‘ความสุข’มาให้เรา

เคยถามตัวเองไหมคะ ว่าสิ่งเหล่านี้
มันใช่ความสุขจริงๆหรือเปล่า?

ถ้าคุณมีความสุขอยู่ขณะนี้
ยินดีด้วยค่ะ

มักจะบ่นทีหลังว่า เบื่องานประจำ ไม่อยากทำงาน
แต่ต้องผ่อนบ้าน ผ่อนรถ
(เพราะคุณคิดว่าถ้ามีบ้านใหญ่ๆ มีรถแล้วคุณจะมีความสุข)

ความสุข อยู่ในตัวคุณอยู่แล้วค่ะ
คุณจะรู้สึกสุขได้เมื่อคุณพอใจในตัวเอง
ไม่ได้หมายความว่าให้เป็นอย่างที่เป็นอยู่
พอใจถ้าเป็นคนแย่ หรือเลว ก็เลวอยู่อย่างนั้น
เราหมายถึง พอใจในตัวเองขณะนี้ก่อน
แล้วถ้าอยากเปลี่ยนแปลงอะไรก็เริ่มทำตั้งแต่วันนี้

มีบางครั้งในชีวิตที่เราติดอยู่ในทางเดินที่ไม่มีความสุข
แล้วเราไม่กล้าที่จะเปลี่ยนมัน
จะบอกว่า ปัญหาชีวิตคนเรา เหมือนการเล่นรูบิค(ดูการ์ตูนที่เคยเขียนที่นี่)
ที่ต่างกันคือชีวิตของคนเราซับซ้อนกว่ารูบิคมาก
บางครั้งเราอาจจะต้องทำให้แย่ก่อนจะแก้ให้มันดีขึ้นได้
ถ้าคุณกลัวที่จะเปลี่ยน รูบิคชีวิตของคุณ
ก็จะไม่มีทางแก้ไขได้
รับผิดชอบชีวิตตัวเองค่ะ เพราะคุณเป็นคนเลือกทางเดินของคุณ

ถ้าคุณต้องการความสุข เริ่มพอใจกับชีวิตตอนนี้
ทำดีที่สุดวันนี้ แล้วพรุ่งนี้ที่ดีกว่าก็จะมา
แต่มันจะไม่มา ถ้าคุณมัวแต่บ่น…
“ถ้าเราเก่งกว่านี้….”
“ถ้าเรารวยกว่านี้….”
“ถ้าเราผอมกว่านี้….”
“ถ้าเราสวยกว่านี้….”
เมื่อวันนั้นมาถึงจริงคุณก็ยังไม่มีความสุขอยู่ดี
ถ้าคุณไม่เริ่มรักและพอใจในตัวคุณเองวันนี้

Happiness is like a butterfly which,

when pursued, is always beyond our

grasp, but, if you will sit down

quietly, may alight upon you.

~Nathaniel Hawthorne

ความสุขเหมือนผีเสื้อ
ถ้าเราไล่ตาม มันก็จะบินหนี
แต่ถ้าเรานั่งเงียบๆเฉยๆ
บางทีมันก็บินมาเกาะเราเอง
~Nathaniel Hawthorne

and you feel your happiness gone?

 

Such as break up with partner,being lay-off

someone you love die.

 

We need to admit that everything in our life,

There’re nothing stable everything birth and someday it’s gone.

It’s ‘anatta’.

 

I’ve a lot of major setback in my life,

and I think it’s good because it’s shape me who I am today,

one setback make me learn something important.

 

Such as I’m burnout with work.Admit to hospital.

I’ve to say ‘clever’ isn’t work ’till your health going worse.

It’s about balancing life between work and play.

 

You shouldn’t chasing any status quo or acceptance from social.

We’re birth,we’re grow and we’re gone.

No one care whether you earn a lot of money,whether you

‘re famous.It’s just something outside

when you’re famous,people may admire you,but so what?

It will make you happy for awhile but you still didn’t feel fullfill,

It feel like you eat candy,you feel sweet,but It’s melt and gone.

 

when you famous,and you will want to be more famous,

If you didn’t feel ‘enough’,then you didn’t know

what’s happiness mean.

Happiness mean ‘fulfill’ and ‘satisfy’

with your current life,whether it’s good or bad.

If you want to be happy just change your attitude first,

if you didn’t feel fulfill,you’re chasing status quo,

fancy job title

you’re like someone surgery and don’t satisfy with their face,

althought it’s beautiful already.

Are you that type?

I hope you aren’t.

Then you should start satisfy with your life today,

if there’re something you didn’t like about your life,

then change it,do something today.

 

Have you ever heard about processionary caterpillar syndrome?

There’re some naturalist test about caterpillar behavior,

conduct by John fabre,

they place food center of circle in flower pot then place group of cater pillar.

The caterpillar are chase another one in a row

hoping that they will lead to some food,

day after they,they start to die because it’s just follow

the one infront of them,

 

It’s like us we’re just following the herd,

do like others do,chasing big house,big car

by hoping it will bring us happiness,

 

Happiness is just inside you it’s word

‘I satisfy’.

I didn’t said don’t develop yourself,just satisfy with

who you are,if you’re suck and screw up just being you today,

No I don’t mean that.

I mean you should feel satisfy with your current life first,

 

 

If we die tomorrow then there’re someone sad,

but after funeral they’re just live their everyday life,

they’re happy like ever.

No one gonna care about you,no one care whether

you own big house,

own big car,whether you’re famous when you alive,

people just care about themself,

except you,and your family.

 

There’re sometimes in ourlife,

we get stuck in a rut but we didn’t dare to change it.

I ‘ve know some story,

‘life is like rubik cube,sometimes you’ve

got to make it worse before you can make it better’.

If you scare to change you will stay the same,

just be responsible with your choice,

it’s because you didn’t choose to change it.

 

 

So if you want happiness just satisfy

do you best and then better tomorrow is awaiting you,

but it won’t came if you just rant

‘if I’m better than this’

‘If I’m richer than this’

‘If I’m slimmer’

‘If I’m more beautiful’

When that day come you still havn’t got happiness,

if you didn’t love yourself today.

 

Happiness is like a butterfly which,

when pursued, is always beyond our

grasp, but, if you will sit down

quietly, may alight upon you.

~Nathaniel Hawthorne

A เป็นพนักงานระดับผู้จัดการฝ่ายขายของบริษัทแห่งหนึ่ง เงินเดือนระดับแสน
B เป็นหมอ เงินเดือนระดับแสน
C ทนายความ เงินเดือนระดับแสนเช่นกัน
ทั้งสามคนจบมาจากสถาบันเดียวกัน
แล้ววันหนึ่งก็โคจรให้ A มาพบกับ B ค่ะ
เมื่อคุยกันเรื่องสัพเพเหระชีวิตทั่วไปจบไปแล้ว
‘เพื่อนที่ไม่ได้อยู่ในวง’ จึงเป็นประเด็นที่หยิบยกมาพูดในวงสนทนา

A:ได้ยินว่า C มันลาออกจากงานประจำแล้วแหน่ะ

B:จริงเหรอ แล้วมันจะทำมาหากินอะไร?

A:ไม่รู้สิ เดี๋ยวนี้งานหายาก มีงานทำอยู่ดีๆ ออกมาทำไมก็ไม่รู้

B:นั่นสิๆ(ส่งเสริม) เห็นว่ามันจะเปิดร้านขายเฉาก๊วย
ดูสิเป็นทนายความก็ดีอยู่แล้ว ธุรกิจสมัยนี้ทำยากจะตาย เดี๋ยวก็เจ๊ง
วันๆก็เหนื่อยกว่างานประจำตั้งเยอะ เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า C คิดอะไร

A:นั่นสิ มีอาชีพที่มีเกียรติก็ดีอยู่แล้ว ทำไมต้องออกมาขายเฉาก๊วยให้ยากลำบาก
กว่าจะได้เงินเท่าเป็นทนายต้องขายเฉาก๊วยเป็นพันถ้วยหละมั้ง ถ้าเป็นเราทำธุรกิจนะ
เราจะเปิดสำนักงานทนายความใหญ่ๆ ขายเฉาก๊วยมันจะไปโตอะไร
นี่ลูก C มันก็เข้าประถมแล้ว จะพอกินไหมเนี่ย

B:นั่นสิ เป็นชั้นก็ไม่ทำหรอก เฉาก๊วย …แล้วแกว่า….D เป็นไงมั่ง

จากนั้น A กับ B เปิดประเด็นไปเพื่อนคนอื่นต่อ แล้ววิจารณ์ไปเรื่อยๆ

10 ปี ผ่านไป

C อาจกลายเป็นเจ้าของธุรกิจเฉาก๊วยแฟรนไชส์กว่า 100 สาขา
C อาจกลายเป็นผู้ส่งออกเฉาก๊วยไปประเทศอื่นๆ
C อาจจะกลายเป็นเจ้าของแผงขายเฉาก๊วยเล็กๆเหมือนเดิม
หรือ
C อาจจะกลับไปเป็นทนายความเหมือนเดิม

ไม่มีใครรู้อนาคตค่ะ แต่เวลาวิจารณ์ชีวิตคนอื่นแบบ A กับ B นั้น
เหมือนเราใส่แว่นสีเขียวอยู่ เราจึงมองเห็นทุกอย่างเป็นสีเขียวหมด
คือการเอา’บรรทัดฐานของตัวเอง’ ไปวัด’ชีวิตของผู้อื่น’

สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงในการวิจารณ์คือ
ทางเลือกและรสนิยมส่วนตัวของคนอื่นค่ะ
เพราะเราควรเคารพสิทธิและอิสรภาพในการเลือกของคนๆนั้น

ถ้าเขาเลือกเดินไม่เหมือนเรา ไม่ใช่ว่าเขาเลือกผิด
แต่เขาอาจจะมองโลกไม่เหมือนเรา หรือมีมาตรวัดที่แตกต่างจากเรา

เหมือนคนไม่ชอบ topshop
ไม่ชอบ Zara
เพราะไม่ชอบใส่เสื้อผ้าแฟชัน แบบทันรันเวย์ แต่มาเร็วไปเร็ว
เหมือนคนไม่ชอบ Uniqlo
เพราะไม่ชอบเสื้อผ้า Casual
สไตล์เรียบๆ ดูง่ายๆ ไม่แฟชันจ๋า เป็นไอเทมติดตู้ แต่ว่าไม่ทันรันเวย์
เหมือนแนวคิดทางการเมืองหรือศาสนาที่แต่ละคนมีความคิดแตกต่างกัน

คนที่เขาไม่สำเร็จในหน้าที่การงาน
อาจจะเป็นเพราะเขาเลือกมีชีวิตครอบครัวที่เป็นสุข
มีสุขภาพที่ดี มีความสุขตามอัตภาพ
คนที่เขาเปิดบริษัทใหญ่โต อาจจะเป็นเพราะเขาเลือกที่จะเป็นใหญ่ เลือกที่จะยืนที่สูง
คนที่เขาโสด อาจจะเป็นเพราะเขาชอบอิสระ หรือยังไม่เจอคนที่ถูกใจ
คนที่เขาหย่า อาจจะเป็นเพราะเขาไม่มีความสุขกับชีวิตคู่
คนที่เขามีคู่ เพราะเขาอยากมีครอบครัว
คนที่เพื่อนน้อย อาจจะเป็นเพราะเขาชอบอยู่กับตัวเอง
คนที่เพื่อนเยอะ อาจจะเป็นเพราะ เขาชอบสังคม

ถ้าเราเปิดหนังสือพิมพ์ เราก็จะเจอคำวิจารณ์เต็มไปหมดค่ะ
ตั้งแต่หน้าแรก ยันหน้า gossip ดารา
ทำให้เราเข้าใจความเป็นธรรมชาติ ของมนุษย์อย่างหนึ่งคือ
มีคนบางคน ชอบความเสียหายของชีวิตผู้อื่น
เพราะว่าคนๆนั้นจะได้รู้สึกดี ที่มีคนตกอยู่ในสถานการณ์แย่กว่าตัวเอง
สื่อต่างๆหล่อหลอมจนทำให้เราเคยชินกับการวิจารณ์ชีวิตผู้อื่น

สิ่งที่เราต้องจำไว้คือ…มันเป็นชีวิตของเขาค่ะ ไม่ใช่ชีวิตเรา

แล้วที่ถูกต้องคืออะไร?

ถ้า A กับ B อยากพูดวิจารณ์ C
เพราะเป็นห่วง C เห็นว่า C เป็นเพื่อนคนหนึ่ง
ในบทสนทนาจะมี C อยู่ค่ะ

หรืออย่างน้อย A กับ B ต้องวิจารณ์แบบถอดแว่นสีเขียว
หรือ‘มุมมองออกจากชีวิตตัวเอง’ออกไปให้หมด

A:ได้ข่าวว่านายไปเปิดธุรกิจขายเฉาก๊วย เป็นไงมั่งเพื่อน

C:ก็ดีนะเพื่อน เรามีความสุขกว่าตอนเป็นทนาย

B:เหรอ แต่ธุรกิจสมัยนี้ทำยากนะเพื่อน…นายจะไหวเหรอ
นี่ลูกก็โตขึ้น พวกเราเป็นห่วงนายเฉยๆ
ถ้านายมีความสุข พวกเราก็ยินดีด้วย

C:ขอบคุณเพื่อน แต่เรามีเงินเก็บจากตอนเป็นทนาย
พอที่จะอยู่ได้ปีหนึ่งแม้ธุรกิจเราจะเจ๊ง
อีกอย่าง ภรรยาเราตอนนี้ทำธุรกิจอีคอมเมิร์ซขายสินค้าเสื้อผ้าเด็กอยู่บ้าน
พวกเราไม่ลำบากเท่าที่นายคิดหรอก
เพราะตอนเราเป็นทนายได้เงินเดือนสูง เราเก็บไว้
อีกอย่างเรามีพอร์ทลงทุนด้วย ได้เงินปันผลจากหุ้นทุกเดือนๆ
พอจ่ายค่าโน่นค่านี่ในบ้านได้
การทำธุรกิจนี่มันเป็นความชอบของเราหนะเพื่อน
เราตั้งใจแล้วว่าชีวิตนี้เราต้องมีธุรกิจของตัวเองให้ได้

C:ไม่หละ เราเบื่อการเป็นทนายความแล้ว สำหรับเราถึงจุดอิ่มตัว
จริงๆมีอะไรบางอย่างที่เราไม่ชอบตอนเป็นทนายความ
เมื่อถึงจุดเบื่อแล้วเปิดสำนักงานไปเราว่าไม่เวิคหรอก ใจมันไม่ไปแล้ว
ธุรกิจนี่ขาดความชอบไปอย่างหนึ่ง จะเจ๊งได้ง่ายๆ
เราพบว่าเราชอบธุรกิจอาหาร เพราะมันเป็น 1 ในปัจจัย 4
เราเลือกเฉาก๊วย เพราะว่าในประเทศไทย ยังไม่มีเฉาก๊วย
ที่พัฒนามาสำหรับตลาดชนชั้นกลางอย่างพวกเราๆ
คือคนที่อยากบริโภคเฉาก๊วย แต่ว่าอยากได้อะไรที่แปลกใหม่ และพรีเมียมกว่าปกติ
เราตั้งเป้าว่าอยากเป็นคล้ายๆสตาร์บัคในตลาดเฉาก๊วยหนะ

A กับ B ก็จะรู้มุมมองในชีวิตของ C ค่ะ

เพราะฉะนั้น ‘คำวิจารณ์ที่ดี’ สำหรับเรา
คือ คำวิจารณ์ที่วิจารณ์คนๆนั้นจากความเป็นตัวตนของเขา
โดยไม่ผ่านฟิลเตอร์ หรือมุมมองของความเป็นตัวเรา
และตัดอคติกับคนๆนั้นออกไปค่ะ

เหมือนกับการติชมผลงานนั่นเอง
เราไม่ควรเอาสไตล์เรา ไปจับในผลงานของคนอื่น
คนที่ลายเส้นง่ายๆ เขาอาจจะชอบของเขาแบบนั้น
คนที่ชอบถึก เขาอาจจะชอบของเขาแบบนั้น
ความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ
เหมือนกับทางเดินชีวิตของแต่ละคนนั่นเอง
ไม่มีถูกผิด มีแต่ใช่ กับไม่ใช่

เหมือนเรื่องราวของ A,B และ C

There’re A,B and c

A is manager of some company earn six figure income

B is doctor also earn six figure

C is lawyer another six figure.

They graduate from same institute.

One day A meet B

when they run out of thing to talk.

‘Another friend who aren’t be there’

transfrom being issue of talking…

 

A:I heard C is already resign.

B:Really,then what he gonna do for his life then?

A:Dunno,it hard to find some jobs today.Why he resign?

B:For sure?then how he gonna life then?

A:I heard he’ll open some stall to sell black jelly..I don’t understand him..It’s hard to start business

 nowaday,and it’s easy burnout.He’ll screw up for sure.I don’t understand what he think.

 A:Yeah,it’s good to have prestige jobs as lawyer,why he going to sell black jelly?

How many cup he have to sell till he earn same amount when he’s lawyer?

His son is primary now.I wonder he’llbe ok.

 B:If being me.I won’t do like him….then how’ bout D?

 

Then A and B talk about another friend,criticism go on.

 

10 years past by…

 

May be C being business owner who own more than 1,000 franchisee

May be C being black jelly exporter to another country

May be C being the same black jelly stall owner

or…

May be C just go back being lawyer

 

no one can forecast about fortune,but

when we critic another people life.

We’re wearing green glasses,which making everything green color.

It’s using our own set of rule to judge another people life.

Think to avoid when you critique others people is when you tab with their own

 choice and taste.We should respect other choice and freedom to choose.

 If he choose different path compare to us.It’s not he’s wrong

He just have his own mindset,different way to see the world.

 It’s like political and religious,people have their own choice to believe.

 

Someone who didn’t success with there work may be because they choose to have

 simple life,healthy,happy

Someone who run big company may be because he want to own something big

Someone who single may be because he love freedom,or didn’t find right person.

Someone who divorse may be because they didn’t happy with their partner.

Someone who got less friend may be because they love to live with their own self.

Someone who have so many friend because they’re sociable.

 

If we read some newspaper,we’ll get used to criticism,at the time we open

 first page,to gossip page.It make me understand some human nature.There’re

some people love to see devastation of another people life.

It make them feel good to see some people in worse situation compare

 to them.

 

There’re one thing we have to remember.

It’s their life,not our.

 

So what’s right way to critique?

 

If A and B would like to critique C,

because they worry about then as friend.In their conversation will

 

include ‘C’…

 

At least A and B have to critique without bias or ‘green glasses’

 

A: I heard you ‘re open some blackjelly stall.How do you do,man?

B:It’s good dude,I’m happier compare to being lawyer.

A:Really?It’s hard to set up some business today and risky.

Are you ok to handle with it?

We’re just worry about you,

but if you’re happy then we’re ok then.

C:Thankyou,dude.I’ve some saving account from being lawyer.It feed me one years althought my business screw

 up,my wife now run come e-commerce business selling baby cloth online.We’re not in hard time like you

 thought,cuz.I earn high salary when being lawyer and I save.Another thing

 is I’ve investing portfolio which earn some dividend enough to paid bill.

Business is in my vain,it’s my passion.I already decide I’ve to own my business.

B:Why won’t you open some attorney then?

 A:I’m sick with it already man,

there’re some thing I don’t like  when I being lawyer.May be it’not right for me and I’m not passion which.

Reason I choose black jelly.I thought as middle class like us I see some

target market.There’re some people who want to eat black jelly with some gimmick.

 

Then A and B will understand C aspect.

 

So my opinion about good critique is…

It’s critique without adding our own personal taste or our way with out bias to that person.

 

So when you know you start using your own filter?

When you start to use word like…

‘If being me…I will…’

or another similar word.

 

It’s like critique another people work.

We shouldn’t judge others art by compare with our own style,

Who have simple line may enjoy his way,

Who have some enormous detail paint may enjoy his way.

We have different in taste and way of thought,same as our own life path.

There’re another right or wrong,

just yes or no….

 

 

just like A,B and C story.

ช่วงชีวิตในการเป็นฟรีแลนซ์ของเราสวัสดีค่ะ มีน้องถามมานะคะ ว่าหลังจากเป็นฟรีแลนซ์จะต้องเจอกับอะไรบ้าง
เราจะมาเล่าช่วงชีวิตฟรีแลนซ์ของเราให้ฟังนะคะ

ช่วงที่ 1 ตอนออกจากงานประจำใหม่ๆค่ะ (2008)

เรามีหนี้บัตรเครดิตอยู่เต็มวงเงินค่ะ ซึ่งตอนทำงานประจำใหม่ๆนั้น
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบัตรเครดิตมีอัตราดอกเบี้ยยังไง

เป็นพนักงานที่มีบัตรเครดิตไว้ใช้ แต่ใช้ไม่เป็น
แค่สมัครเอาไว้เพื่อใช้งานกับบัญชี paypal ของเราค่ะ

ซึ่งเราติดกับดักหนี้อยู่หลายปี(จ่ายขั้นต่ำตลอด เพราะใช้บัตรไม่เป็น)
เนื่องจากตอนทำงานประจำ
เราได้งานต่างประเทศ ได้เงินสูงขึ้น ก็เลยชะล่าใจ
คิดว่ายังไง ก็มีเงินเข้าอยู่แล้วทุกเดือน ๆ
กว่าจะปลดหนี้ทั้งหมดสำเร็จก็ประมาณสิ้นปี 2008 ได้ค่ะ
ซึ่งระหว่างนั้นใช้ชีวิตค่อนข้างลำบากอยู่เหมือนกัน

จะบอกเคล็ดลับปลดหนี้บัตรเครดิตให้ค่ะ
คือ ถ้าคุณมีหนี้สินเยอะมาก ทั้งหนี้บ้าน หนี้รถ และหนี้บัตร
ให้โฟกัสหนี้ที่มีดอกเบี้ยสูงที่สุดและปลดหนี้นั้นให้เร็วที่สุดก่อนค่ะ
(บัตรเครดิตดอกเบี้ย 18%

แต่ว่าถ้าเงินไม่พอ คือคุณจะต้องจ่ายขั้นต่ำบัตรเครดิตจริงๆ
อาจจะต้องรบกวนญาติๆ คือยืมญาติมาโปะหนี้บัตรเครดิตก่อนค่ะ
(แล้วจำไว้เลยว่าทีหลังอย่าใช้เงินเกินตัวจนเดือดร้อนคนอื่น)

บัตรเครดิตเป็นดาบสองคมค่ะ ถ้าใช้เป็น
มันจะเป็นเครื่องมือทางการเงินที่ดีอันหนึ่ง 
มันจะช่วย track ค่าใช้จ่ายรายเดือนของเราทุกเดือนค่ะ
และทำให้เรารู้ว่าเดือนๆหนึ่งเราควรจะลดค่าใช้จ่ายตรงไหนบ้างวิธีใช้บัตรเครดิตที่ถูกต้อง

-จ่ายค่าบัตรเครดิตเต็มวงเงินทุกเดือนค่ะ ห้ามจ่ายขั้นต่ำเด็ดขาด
-จ่ายค่าใช้จ่ายทุกอย่างผ่านบัตรเครดิต
ไม่ว่าจะเป็นค่าอาหาร ค่าน้ำมัน ค่าไฟ ค่าอินเตอร์เนท ค่ามือถือ หรือซื้อของต่างๆ
เพื่อติดตามการใช้เงินของเราค่ะ อันไหนที่จ่ายบัตรเครดิตไม่ได้
ให้จดแยกไว้ค่ะ แต่ถ้าใช้บัตรเครดิตแล้วคุณควบคุมตัวเองไม่ได้
ใช้จ่ายเยอะกว่าเดิม ให้ใช้เงินสดให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ใช้บัตรเครดิต

เท่าที่จำเป็นค่ะ
-อย่ากดเงินสดจากบัตรเครดิต ดอกเบี้ย 20% ค่ะ
-เลือกบัตรที่ไม่มีค่าธรรมเนียมรายปีค่ะ
-ให้ธนาคารตัดบัญชีอัตโนมัติไปเลยค่ะ จะได้ไม่มีปัญหาจ่ายช้า
-วงเงินไม่ต้องสูงมากก็ได้ค่ะ
-ถ้าจะใช้บัตรเครดิตซื้อของคือคุณควรมีเงินสดในมือ
เท่ากับราคาของที่คุณจะซื้อค่ะสำหรับคนที่กลัวติดกับดักบัตรเครดิต ไม่ต้องกลัวค่ะ
เพราะว่าถ้าคุณติดหนี้บัตรเครดิตขึ้นมาจริงๆ หรือเคยติด
คุณจะเป็นคนที่บริหารเงินเป็นขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งค่ะ
หลังจากที่คุณปลดหนี้ได้แล้ว

หลังจากที่เราติดหนี้บัตร เราอ่านหนังสือ
การบริหารเงินทุกเล่มเท่าที่หาได้ค่ะ
(เป็นแนวที่ไม่คิดจะอ่านเลย ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ)

ปัจจุบันเราจ่ายบัตรเครดิตเต็มทุกเดือนค่ะ
ซึ่งการจ่ายเต็มนั้น จะมีผลตอนคุณกู้เงินซื้อบ้านหรือรถค่ะ
เพราะว่าจะมีคะแนนเครดิต ถ้าคุณถือบัตรเครดิตระยะยาวๆ
และจ่ายเต็มตลอด คะแนนเครดิตคุณจะสูง จะกู้เงินผ่านง่ายกว่าคนที่ไม่เคยมี
ประวัติกับธนาคารเลย นอกจากนี้ข้อดีของบัตรเครดิตมีอีกมากมาย
เช่น สะสมแต้มได้ของฟรี,ผ่อน 0% แต่มีข้อแม้ว่าต้องใช้มันเป็นนะช่วงที่ 1 นี้เรายังต้องอาศัยพ่อบางส่วนค่ะ คือ เวลากิน
ก็กินข้าวที่บ้าน เราไม่ได้เป็นคนออกค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าอินเตอร์เนทที่บ้านค่ะ
เพราะฉะนั้น ด้วยเงินไม่กี่พันเราก็สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้
ถ้าไม่ออกจากบ้านไปไหนมาก

สำหรับงานที่เราทำในช่วงที่ 1 จะเป็นพวกปกหนังสือและลูกค้าจรค่ะ
ให้ทำงานออกแบบต่างๆ ซึ่งช่วงนี้เจอปัญหาต่างๆมากมาย
อย่างที่เล่าว่า เจอลูกค้าหลายรูปแบบค่ะ

ช่วงที่ 2 หลังจากออกจากงานประจำมา 1 ปี(2009)

เราปลดหนี้บัตรเครดิตเรียบร้อยแล้วค่ะ และตั้งใจว่า
ต่อไปนี้จะไม่จ่ายหนี้บัตรขั้นต่ำอีกแล้ว
เราย้ายมาอยู่บ้านของพี่ชายเรา เนื่องจากเราต้องการ space ในการทำงาน
และห้องสตูที่กว้างขวางหน่อย  ซึ่งแม่ก็ย้ายมาดูแลเรื่องในบ้านให้เราค่ะ
แต่เราจ่ายบิลเองหมดค่ะ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าอินเตอร์เนท ค่าอาหาร

คือพูดง่ายๆเป็นช่วงที่เรารู้ซึ้งเป็นครั้งแรก ว่า
พ่อที่ทำมาหากิน หาเลี้ยงครอบครัว ต้องลำบากขนาดไหน
ช่วงนี้เราก็ดำรงชีวิตด้วย commission อย่างเดียวค่ะ
เพราะว่างานปกนั้นทำแล้วเจอแก้บ่อยๆ อาจจะเป็นเพราะมันไม่ถูกธาตุกับเรา

ถ้าถามว่าการทำ commission หรือรับจ้างวาดต่างประเทศ
อยู่ได้ไหม เอาจริงๆคือ ได้เลยนะ ค่าเงินมันต่างกันไง งานง่าย เป็นตัวเรา ทำไม่แก้เลย
บางคนอาจจะถามว่า ทำไมไม่รับจ้างบริษัทต่างประเทศหรือบริษัทใหญ่ๆ
เป็นโปรเจค เงินสูงๆ ก้าวหน้าเร็วๆ
งาน high profileๆ  คือ…เราไม่อยากทำงานเครียดๆแล้วค่ะ
ที่เราออกจากงานประจำมา เพราะเราไม่อยากเครียด อยากทำงานแบบสบายๆ อิสระๆ
เราเลยโฟกัสลูกค้าที่เป็นคนทั่วไปค่ะ เพราะไม่ต้องวางบิล ไม่ต้องแก้งานมากค่ะ
เงินอาจจะน้อยหน่อย แต่ความเครียดน้อยกว่ามาก

อีกอย่างพวกงานที่รับจากบริษัท เราเจอปัญหาจากตอนทำงานสตูดิโอแล้วค่ะ
ว่ากว่าจะวางบิลกว่าจะอนุมัติ คือจะต้องมีกระแสเงินสดหมุนเวียนเพียงพอหนะค่ะ
เหมือนกับจะต้องมีการจัดการนู่นนี่เข้ามาเกี่ยวข้อง ความคล่องตัวจะน้อยกว่าเราอยู่ได้จากทำ commission อย่างเดียวมาประมาณ 1 ปีกว่าๆค่ะ
(ทำงานไปทั้งหมด 100 กว่าชิ้น) บางเดือนเราทำรูปนึงเองก็อยู่ได้เลย
ด้วยค่าเงินที่มันต่างกันมาก และเราใช้ชีวิตแบบประหยัดๆ
ไม่ซื้อของฟุ่มเฟือย ช่วงนี้ไม่มีเสื้อผ้าใหม่เลย 
ไม่ดูแลตัวเองมากเหมือนช่วงตอนทำงานประจำ
(เพราะดูแลตัวเองมันต้องใช้เงินพอสมควรหนะ
ต้องตัดรายจ่ายไม่จำเป็นออกให้หมด)

คือ เราเริ่มไม่สนุกกับการวาดรูปเท่าเมื่อก่อนค่ะ
เพราะทำงานรับจ้างเยอะเกินไปค่ะ(วาดเยอะเกิน)
คือพูดง่ายๆเราต้องพักไปทำอย่่างอื่นแล้วแหละ…
ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราเริ่มเขียนบล็อคหาแนวทางในการเขียนตัวเองด้วยค่ะ
และเป็นช่วงที่งานลงสื่อต่างประเทศหลายๆสื่อค่ะช่วงที่ 3 ออกจากงานประจำมา 2 ปี (2010)

เราเริ่มอ่านหนังสือประเภท ความสุขอยู่ไหน,วิธีดำรงชีวิตให้มีความสุขค่ะ
เพราะว่าเราเริ่มถามตัวเองว่า ทำไมเราทำงานที่ชอบ มีเวลาเยอะๆอย่างที่อยากได้
ได้อยู่กับครอบครัวแล้ว,งานก็เริ่มออกสื่อต่างประเทศบ้างแล้ว
ทำไมเราถึงยังไม่มีความสุขอยู่ดี
เรายังรู้สึกเหมือนอะไรในชีวิตขาดหายไปค่ะ

อ่านเจอนิทานในหนังสือเล่มหนึ่งค่ะ เขาเล่าถึงมีปีศาจ 3 ตัวกำลังเถียงกัน
ว่าจะเอาความสุขมนุษย์ไปซ่อนที่ไหนดี มนุษย์ถึงจะหาไม่เจอ
ตัวแรกบอกว่า “เอาไปซ่อนที่ภูเขาที่สูงที่สุดสิ” สุดท้ายมนุษย์ก็หาเจอ
ตัวที่สองเลยบอกว่า“เอาไปซ่อนใต้น้ำที่ลึกที่สุดสิ” มนุษย์ก็ยังหาเจออยู่ดี
ตัวที่สามบอกว่า“งั้นเอาไปซ่อนไว้ในใจของมนุษย์แล้วกัน”
มนุษย์ที่สามารถหาความสุขได้ ก็คือมนุษย์ที่รู้ว่า ความสุขที่แท้จริง
มันอยู่ ‘ในใจ’ ของเราเอง

เราถามตัวเองค่ะ เมื่อความสุขจริงๆมันอยู่ที่ใจ
ทำไมเราถึงไม่มีความสุข ใจเราต้องการอะไรกันแน่?

ช่วงนี้เราหยุดรับงานวาดค่ะ เริ่มไปลองๆทำอย่างอื่นดูบ้าง
เราสงสัยว่า หรือจะเป็นเพราะเราอยากนั่งวาดรูปตามใจอย่างเดียว ไม่ใช่งานจ้าง?
เราก็เลยลองนั่งวาดรูปอย่างใจอยากค่ะ วาดไปเรื่อยๆ เป็นเดือนๆ
ก็ยังไม่ทำให้มีความสุขขึ้นค่ะ

เราไปทำอย่างอื่นที่นอกเหนือจากการวาดรูปประมาณ 3 เดือนค่ะ
ก็ใช้เงินจากการรับจ้างวาดรูปต่างประเทศ นั่นแหละ
จนถึงประมาณ ก.ค. 2010 ก็ถึงจุดเปลี่ยนในชีวิตเราอีกครั้ง…
ดูช่วงต่อไปเลยค่ะ

ช่วงที่ 4 ปลายปี 2010-2011(ออกจากงานประจำมา 3 ปี)

เราถามตัวเองคำหนึ่งค่ะ

ทุกวันนี้เราพัฒนาตัวเองให้เก่งไปเพื่ออะไร? หรือเก่งไปเพื่อใคร?
เราก็ทำอย่างที่อยากทำแล้ว

ทำไมยังรู้สึกว่าในชีวิตเรายังขาดหายอะไรไปบางอย่าง
เหมือนจิ๊กซอว์ที่มันขาดตัวต่อไปตัวหนึ่ง ซึ่งเราหามันไม่เจอค่ะแต่จุดเปลี่ยนคือ เราทำเว็บขึ้นมาเล่นๆ ใน subdomain ของตัวเอง
ยังไม่จดโดเมนนะ คือ http://illustcourse.meisanmui.com
แล้วเราก็เขียนประกาศไว้ว่าจะเปิดคอร์สสอน (แต่จริงๆคือตอนนั้นยังไม่พร้อมที่จะสอนค่ะ)

ทำทิ้งไว้เดือนนึง ก็มีน้องคนนึง เปิดไปเจอเว็บจาก google แล้วโทรมาหาเรา
เป็นน้องผู้ชาย จากม.กรุงเทพ จำชื่อไม่ได้
“พี่มุ่ยใช่ไหมครับ พี่เปิดสอนอยู่เหรอ จะเปิดเมื่อไรครับ”
(ตอนนั้นยังไม่รู้จะเปิดเมื่อไร ก็เลยตอบๆไป)
“เออ ประมาณปลายเดือน ก.ค.มั้งคะ น้องลองเปิดเข้ามาดูในเว็บเรื่อยๆนะคะ”

หลังจากที่น้องคนนี้โทรมา เราเลยคิดว่า เฮ้ย มีคนเปิดมาดูเว็บด้วยแฮะ
ทำเล่นๆไม่ได้ละ สงสัยจะต้องสอนจริงๆ
เราเลยเริ่มเขียนชีท และพัฒนาคอร์สสอนวาดรูปขึ้นมา
ครั้งแรกประกาศใน exteen ค่ะ ปลายปี 2010 ส.ค.ก็เต็ม (ใจชื้นมาก)
ขอบคุณน้องๆที่มาเรียนค่ะ หลังจากนั้นพอเราทำงานสอน ชีวิตเปลี่ยนเลยค่ะ
เรารู้สึกว่า เหมือนเราเกิดมาเพื่อสิ่งนี้(เว่อร์ไหม 555)
คือเราอาจจะทำฮาวทูหรือเขียนฮาวทูธรรมดา หรืออาจจะไม่ได้ดีสุดๆ
แต่เรามั่นใจว่า ถ้าให้เราพูดสอน หรือบรรยายหน้าห้องอะไรพวกนี้
มันคือสิ่งที่เราถนัดโดยที่เราไม่ต้องพยายามมากค่ะ
น้องสาวเราบอกว่า ถ้าเราบรรยายหน้าห้อง
หรือเวลาที่เราสอน เราจะกลายเป็นอีกคน เหมือนองค์ลง
เราจำได้เลยว่าตอนเด็กๆ เราชอบออกไปโต้วาที
ชอบทำกิจกรรมเกี่ยวกับการพูด,ตอนมหาลัย
เวลามีวิชาที่ต้องออกไปพูดหน้าชั้น อย่างวิชาพวก research เราจะชอบค่ะ

งานสอนทำให้เราไม่ต้องวาดรูปเพื่อเงินมากนักค่ะ
ทำให้เรารับทำงานวาดเฉพาะงานที่อยากทำจริงๆได้ด้วย
และมีเวลามากขึ้น ได้วาดรูปเฉพาะที่อยากวาดจริงๆ

ทำให้เราออกงานเขียนของตัวเองเล่มแรกสำเร็จ
(ลาเจ้านายไปตามฝันวางแผงวันแรกเมื่อวาน)
สรุปว่ามันคือ “จิ๊กซอว์ที่หายไป”
ที่เราหาเจอนั่นเอง แต่ถ้าให้เราเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัย
หรือสอนตามมหาวิทยาลัย เราอาจจะไม่เลือกทำ

เนื่องจากเรายังอยากทำงานวาด
และงานเขียนอยู่ค่ะ ถ้าสอนเป็นวันไปได้ค่ะ

ช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่ดูแลตัวเองหน่อยค่ะแบบพอดีๆ
มีเสื้อผ้าใหม่ๆบ้าง เครื่องสำอางค์มีบ้าง (เท่าที่จำเป็น)
แบบออกไปเจอหน้าใครแล้วไม่หลอนเราสอนมาประมาณ 1 ปีเต็มๆแล้วค่ะ
มีความสุขมาก เวลาที่น้องๆขอบคุณ
เวลาที่เห็นเด็กเติบโต พัฒนา
เวลาที่จบคอร์สแล้วน้องๆเขียนความรู้สึกที่เขาได้รับ
เมื่อเรียนคอร์สเรา เวลาที่เขาบอกว่าเราคือต้นแบบ แรงบันดาลใจของเขา

เรานึกถึงคำพูดของ ดร.victor frankl
จากหนังสือ man search for meaning
(ชื่อไทย มนุษย์ ความหมาย และค่ายกักกันค่ะ
เรื่องราวของจิตแพทย์ที่ถูกจับตัวไปเป็นเชลยสงครามในค่ายกักกัน)
“We can discover this meaning in life in three different ways:
(1) by doing a deed; (2) by experiencing a value; and (3) by suffering”

เราคิดว่าคนๆหนึ่งจะไม่เจอ ความหมายในชีวิต
ถ้ายังไม่ผ่าน 3 สิ่งนี้ค่ะ

Everything can be taken from a man but
…the last of the human freedoms
- to choose one’s attitude in any given set of circumstances,
to choose one’s own wayทุกสิ่งทุกอย่างสามารถถูกพรากไปจากเรา แต่สิ่งสุดท้าย คือ ‘อิสรภาพ’
อิสรภาพทางความคิดในสถานการณ์ใดๆก็ตาม
อิสรภาพในการเลือกหนทางของตัวเอง

ขอให้เจอแนวทางตัวเองค่ะ