คำถามว่าเก่งแค่ไหนถึงจะพอนี้ เราเคยถามกับตัวเองครั้งหนึ่งค่ะ
ถ้ามีน้องๆหรือใครสักคนมาถามคำถามนี้กับเรา เราคงจะตอบว่า
‘แล้วแต่จุดมุ่งหมายของแต่ละคน’ค่ะ

25560312-105649.jpg

เช่น
บางคนตั้งเป้าไว้ว่าอยากทำอาชีพนั้นอาชีพนี้ได้
อยากทำงานวาดเป็นอาชีพ
คุณก็ต้องเก่งในด้านนั้นมากพอที่จะทำเป็นอาชีพได้

แต่ถ้าเป้าหมายของคุณคือการได้ไประดับสากล
ก็อาจจะต้องเก่งขึ้นอีกระดับหนึ่้ง

แต่เราเคยเขียนถึงเรื่องนี้ไปแล้วว่า หลายๆคนมักจะเข้าใจผิด
ว่าคนที่ทำงานวาดได้ คือคนที่เก่งระดับเทพ
จริงๆนั้นไม่ใช่ค่ะ คนที่ทำงานวาด คือ คนที่เก่ง ‘พอ’ ที่จะทำงานได้

เราเคยพบนักวาดหรือน้องๆหลายๆคนที่เก่งมากๆค่ะ
แล้วก็เคยสงสัยว่า ทำไมเก่งขนาดนี้แล้วจึงอยู่ในมุมมืด
ไม่มีใครรู้จัก

เจมส์จีน นักวาดชื่อดังกล่าวไว้ว่า นักวาดหรือศิลปินคนหนึ่ง
ต้องทำงานอยู่ในมุมมืดกว่าสิบปี กว่าจะมีชื่อภายในข้ามคืน

คำกล่าวนี้เราคิดว่าค่อนข้างเป็นจริง แต่หลายๆคนอาจจะตีความผิดไปค่ะ
นักวาด นักเขียน หรือนักดนตรีต่างก็ต้องอยู่ในมุมมืด ก่อนที่จะมีชื่อ
มุมมืดหรือ obscure ที่เขาหมายถึงนั้น เรารู้สึกว่า
ไม่ใช่ทำงานแบบเก็บไว้ดูเองคนเดียว
แต่เป็นการที่’ผลิตผลงานออกมาให้คนเห็นเรื่อยๆ’ค่ะ
ซึ่งขั้นตอนนี้ ใช้เวลาเป็นสิบปีขึ้นไปค่ะ
และโดยส่วนมากที่คนเราทำไม่ได้ เพราะขาดความต่อเนื่องในการทำงาน
หรือขาดโมเมนตัม

หลายๆคนมักจะเข้าใจผิดอีกอย่างว่า การผลิตผลงานออกมาให้คนเห็นเรื่อยๆ
ต้องทำงานเป็นอาชีพ เพื่อให้ผลงานออกสู่สายตาคนเยอะๆ
จริงๆแล้วไม่จริงเสมอไปค่ะ การผลิตผลงานให้คนเห็น
เราคิดว่าคุณสามารถทำใน channel หรือช่องทางของตัวเองได้
ยิ่งในยุคนี้ด้วยแล้ว คุณสามารถทำได้สบายค่ะ
เพราะช่องทางทางอินเตอร์เน็ท มีหลากหลาย

Yaro Starak เจ้าของเว็บ entrepreneur journey กล่าวไว้ค่ะ
ว่าความพยายามในการเขียนบล็อคของแต่ละคนนี่
คือเราจะต้องเริ่มจากช่องทางเล็กๆก่อน
จนสุดท้ายช่องทางเล็กๆเหล่านี้ นำไปสู่ช่องทางที่ใหญ่ขึ้น เช่นสื่อต่างๆ
จะทำให้คนๆนั้นมีชื่อมากขึ้น ซึ่งการมีชื่อนั้นจะทำให้ขั้นตอนต่อมาง่ายขึ้นค่ะ
เช่นการออกผลงานของตัวเอง

เราเขียนบล็อคมา 7 ปีค่ะ ณ.ตอนที่ออกผลงานตัวเอง
และตอนที่งานวาดเราลงสื่อต่างประเทศ เราก็รับงานในไทยน้อยลงแล้วค่ะ
คือ เราโฟกัสไปที่การทำผลงานวาดให้มีความโดดเด่น น่าสนใจมากขึ้น
ซึ่งขั้นตอนนี้จะต้องใช้เวลาค่ะ แต่หลังจากนั้น เราก็รับงานจากต่างประเทศ
อยู่มาได้จากงานรับจ้างต่างประเทศวาดอย่างเดียวประมาณ 1 ปี แล้วถึงเกิดอาการเบื่อค่ะ
จึงมาทำงานสอนแทน

เราคิดว่าเราไม่ใช่คนที่เก่งที่สุดในสายงานวาดค่ะ มีคนที่เก่งกว่าเราเยอะ
แต่ผลงานไม่เป็นที่รู้จัก ไม่ได้ออกสื่อในวงกว้าง
เราคิดว่าเราเป็นคนที่ทำผลงานต่อเนื่องออกมาในช่องทางของตัวเองค่ะ

สิ่งที่ขาดส่วนมากของคนส่วนใหญ่ก็คือ โมเมนตัม
โมเมนตัมคือ ความพยายามในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างต่อเนื่องค่ะ
เหมือนกับการที่เราถือลูกตุ้มลูกหนึ่งอยู่ แล้วเหวี่ยงออกไป
เราจะสังเกตุได้ว่า การที่ลูกตุ้มจะเหวี่ยงตัวต่อไปได้นั้น
แทบไม่ต้องอาศัยแรงเหวี่ยงต่อเลย แค่รักษาสมดุลย์ก็พอ
และโมเมนตัมที่ว่านี้ ไม่ใช่ทำแค่ระยะเวลาสั้นๆแล้วเลิก
แต่ระยะเวลาหลายปีขึ้นไปค่ะ ถึงจะทำให้คนจดจำคุณได้

เพราะฉะนั้นนอกจากเก่งพอแล้ว จะต้องอึดพอด้วยค่ะ