เราเคยวาดรูปเหมือนคนจริงไม่ได้มาก่อนค่ะ
เพิ่งทำเป็นตอนช่วงหลัง เราเลยเข้าใจนักเรียนที่ดูมิติภาพไม่ออกจริงๆบางคนบางเรื่องมันยากมากๆสำหรับเขา การเอาแต่บอกว่าฝึกสิฝึกสิ อยากเก่งก็ฝึกเข้าไปดิ ภาพเหมือน บางคนวาดวงกลมยังไม่กลมเลยด้วยซ้ำ แบบนี้ มันเหมือนยัดแคลคูลัสให้นักเรียนประถมแก้


 
ต้องเข้าใจก่อนว่าทุกคนมีการเรียนรู้ที่ไม่เท่ากันในแต่ละเรื่องและมีเรื่องที่ชอบและไม่ชอบแตกต่างกันถ้าถามว่าเรารู้ได้ยังไงว่ามันมีกลุ่มลูกค้าแบบนี้อยู่คือลูกค้าที่ไม่ได้อยากวาดรูปเก่งเก่ง อยากวาดรูปเป็นเอาไปใช้ในการทำอาชีพ และมีอยู่ในกลุ่มอาชีพทุกอาชีพ
 
สิ่งที่สำคัญก็คือเราสังเกตนักเรียนของเราทุกคนว่าพวกเขามีลักษณะแบบไหนมีความต้องการอย่างไรและส่วนมากนักเรียนของเราก็ไม่ได้มีพื้นมาก นอกจากนี้ยังวาดไม่เป็นเค้าถึงต้องมาเรียน ต่างจากคนที่วาดเป็นแล้วเป้าหมายคือทำให้เก่งขึ้นนะคะ สิ่งที่มองหาในตัวอาจารย์จึงแตกต่างกันไปด้วย
 
คนที่พื้นฐานน้อยอยู่แล้ว เค้าไม่ได้ต้องการครูที่พุชสิ่งยากให้ทำ บางคนก็แค่อยากรู้ว่าเค้าจะวาดรูปได้หรือเปล่านักเรียนบางคนวาดไม่เคยเป็นเลยด้วยซ้ำก่อนมาเรียนกับเรา แล้วพอเค้าเรียนเค้าก็สามารถวาดได้
บางคนถึงก็บอกเลยว่าในชีวิตของเค้าไม่เคยมีครูที่สอนเขาวาดได้เลย เข้าใจว่าระดับความเก่งและความเข้าใจของคนมันไม่เท่ากันจริงๆ แต่เป้าหมายของคนคืออยากเก่งเหมือนกัน
 
ถามว่าทำไมเราถึงรู้เพราะว่าจริงๆเราชอบเต้นมากเราไม่ได้อยากเป็นแดนซ์เซอร์ แค่อยากเต้นเพลงที่ชอบ แต่บอดี้เรามันแข็งมากเวลาเต้นออกมาแล้วมันไม่สวยเลยหลังหลังมาเราเลยใช้ตัวการ์ตูนเต้นเพราะว่าตัวเราเต้นไม่เป็น มันยากสำหรับเรา ดังนั้นรู้การเรียนรู้ที่ไม่เท่ากัน จะบอกว่าให้เรียนรู้เหมือนกันมันเป็นไปไม่ได้ค่ะ

คอร์สส่วนตัวจึงเหมาะกับนักเรียนเริ่มต้นอย่างแท้ทรู
คุณไม่ต้องเปรียบเทียบตัวเองกับใครเลยในชั้นเรียนมีคุณคนเดียว
เชื่อป่ะเราเป็นเด็กที่ไม่ได้ชอบวิชาวาดรูปในโรงเรียน
แต่ที่ทำได้ดีเพราะว่าฝึกวาดการ์ตูนแต่เด็กและเราก็ไม่ได้วาดสวยแต่แรกนะ
ไม่มีมนุษย์คนไหนเก่งแต่แรกหรอก
มันจะมีวิชาดรออิ้งในโรงเรียน ที่เราโคตรเกลียดเลยอ่ะ
คือแบบทำคะแนนได้ดีนะ ย้ำ แต่เกลียดทุกครั้งที่ต้องวาดรูปเหมือน
ถามว่าทำไมถึงเกลียดเราไม่ได้เกลียด เพราะว่าทำไม่ได้ เราได้คะแนนดรออิ้งในโรงเรียนเต็มตลอด
เราเกลียดเพราะว่าเราเกลียด การเกลียดมันไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลป่ะ คือเกลียดคือเกลียดอ่ะ
เหมือนคุณเกลียดกลัวแมลงสาบ แมงมุมเนี่ยมันไม่ต้องอธิบายเหตุผลว่าเกลียดทำไมคือแค่รู้สึกไม่ชอบ
มันคือไม่มีความสุขเวลาที่เราต้องเน้นสิ่งนั้นมากๆ
แล้วถามว่าทำไมความสุขถึงสำคัญสำหรับเรา
เราเป็นคนที่วินัยของเรามาจากความสุขของเราเป็นหลักก็คือ
เราจะทำงานหนักเฉพาะสิ่งที่ตัวเองมีความสุขเท่านั้นและทำไปเรื่อยเรื่อยได้
นี่คือสิ่งที่เป็นจุดแข็งของเราเราเป็นมนุษย์ที่มีความสุขเป็นพลังในการขับเคลื่อนงาน
ดรออิ้งทำให้เราเครียดเกินไปเวลาวาด
แล้วมันต้องเป๊ะอะไรแบบเนี้ย
ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เรา
ไม่เข้าจิตรกรรมหรือคณะทางศิลป์ไปเลย
แต่สุดท้ายแล้วพอทำงานเป็นอาชีพเราต้องกลับมาฝึกอีกครั้ง
แล้วก็ทำให้เราเข้าใจว่าทำได้แต่ไม่ชอบเท่าไหร่
แล้วมันก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากับเรามากเรื่องการดรออิ้ง
บางคนอาจจะบอกว่าเฮ้ยจริงป่ะวะพี่เนี่ยนะแม่งไม่ชอบดรออิ้งทำไมงานของพี่ดรออิ้งมากๆเลยอ่ะ
เราแยกกันค่ะ งานลายเส้น กับดรออิ้ง เราถนัดลายเส้น
เราเองก็พยายามฝึกดรออิ้งอยู่นะเราก็ลงเรียนคอร์สต่างประเทศไว้
แต่สุดท้ายคือมันทำได้อ่ะแล้วยังไงต่อวะเอออะไรแบบเนี่ยคือมันเป็นวิธีการเรียนแบบเป็นวิธีการที่อคาเดมิค
เราไม่ได้แอนตี้วิธีการเรียนแบบนี้ และเราก็ศึกษาตำราหลายหลายเล่มอยู่ด้วยที่เป็นวิธีการสอนแบบพื้นฐาน
ตรงกันข้ามเราค่อนข้างจะนับถือคนที่เก่งพื้นฐานมากๆ
แต่พอเราสอนนักเรียนเราไม่ใช้วิธีนั้นในการสอน
เพราะอะไร?
เพราะบางอย่างมันยากมากๆ
สำหรับคนทั่วไปที่วาดไม่เคยเก่ง
คือสำหรับเราการดรออิ้งมันเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเรา
ขนาดเราเป็นคนที่ถือว่าวาดรูปเก่งแล้ว ณ.ตอนนี้
เราก็ฝึกมานานแล้วเรายังมีปัญหากับเรื่องนี้อยู่
แปลว่าคนส่วนมากก็มีปัญหากับเรื่องนี้เช่นกัน
คือเค้าไม่ได้อยากดรออิ้งเป็นก่อนแต่อยากวาดรูปน่ารักน่ารักได้
อยากวาดเป็นเร็วเร็วสักทีนั่นคือช่องว่างที่เราเห็น
เพราะฉะนั้นเราจึงพุ่งเป้าไปที่การสอนนักเรียนที่วาดรูปไม่เป็นค่ะ
และเราไม่จำเป็นจะต้องตามการสอนของใคร
มันเหมือนกับเลขที่ 2 + 2=4 1×4=4 เช่นการจะไปทางไหนก็ทำให้นักเรียนวาดรูปได้ก็พอแล้วป่ะ?

มาแชร์เรื่องประสบการณ์การสอนคือ

อาจจะมีบางคนงงว่าถ้าพี่ไม่ใช้ความรู้พื้นทั่วไปมาสอนแล้วพี่เอาอะไรมาสอน ?

พี่ไม่ได้สอนความรู้ทั่วไปพี่สอน’วิธีการ’ในการมองภาพ วิธีการที่ทำให้พี่วาดเก่งขึ้นมาได้ และบอกได้เลยว่าผลลัพธ์แบบรูปนี้เราไม่ได้เรียนดรออิงที่อื่นเลย นี่คือการเรียนศิลปะในโรงเรียนล้วนล้วน+ศึกษาเอง โดยที่ไม่ได้มีการฝึกวาดรูปเหมือนก่อนเลย ในโรงเรียนวาดแค่ถ้วยชามรามไห เราถึงกล้าพูดได้ว่าเราฝึกมาเองและ…

นี่คือรูปประมาณปี 2003 2004 สมัยมหาวิทยาลัย ก่อนที่เราจะฝึกดรออิงจริงจัง ๆ เราเรียนวาดรูปเพิ่มตอนที่เราทำงานสอนค่ะ เราลงเรียนไม่เยอะ ดูวิดีโอเยอะค่ะ

สิ่งที่แยกคนทั่วไปกับคนวาดรูปได้ดีจากกัน คือวิธีในการมองภาพล้วนล้วนแล้วก็วิธีการฝึกฝนค่ะ

ปัญหาแรกสำหรับคนทั่วไปก็คือไม่รู้ว่าจะใช้เส้นไหน? รูปร่าง รูปทรงวัตถุ มองไม่ออกหมดมองเพี้ยนไปหมด

บางคนก็บอกว่าก็อปปี้เข้าไปสิก๊อปเข้าไป มันก็ถูกครึ่งเดียวอีก คือการก๊อบปี้ไม่ได้ทำให้เราเข้าใจในสิ่งที่เราวาดอย่างแท้จริงแต่มันได้แค่จังหวะ สิ่งที่ก็อป ไม่ได้คือวิญญาณภาพ ซึ่ง อาจารย์จิ้ว Kasidej Hempromaraj ได้บอกไว้ว่า มันคือ Gesture ซึ่งเราไม่ได้เอาวาดเหมือนเราวาดวิญญาณของมันออกมาดังนั้นการฝึกพื้นฐานทั่วไปและการมองรูปให้ออกมันจึงจำเป็นมากๆแต่วิธีการสอนเนี่ยมันไม่เหมือนกันไงถ้าใครไม่อยากเรียนแนะนำว่าฝึกตามหนังสือ Key to drawing -Bert Dodson พอไหวอยู่

รวมรวมนะ คือมันก็ไม่ใช่คนทุกคนที่เกิดมาเพื่อทำอะไรของตัวเองแล้วก็เผื่อมีลายเส้นของตัวเองขายความเป็นตัวเอง
แต่ละคนมีความเป็นเอกลักษณ์และมีแนวทางแตกต่างกันออกไปบางคนก็เราแนะนำสิ่งที่เราทำไปเค้ากลับบอกว่าผมหรือหนูยังไม่เก่งผม/หนูทำแบบพี่ไม่ได้หรอก ….
วางถุงกาวลงก่อนน้อง พี่เป็นเด็กอ่อนเกือบที่สุดในคณะ ได้ที่ 38 จาก 40 ถ้าเด็กอ่อนขนาดพี่ยังประสบความสำเร็จในสายอื่นๆได้น้องเลิกบอกเลยว่าตัวเองห่วยตัวเองไม่ดี ไม่มีใครอ่อนทุกเรื่องแล้วไม่มีใครเก่งไปซะทุกเรื่องหรอกนะ มันก็ต้องมีเรื่องที่เราเก่งเรื่องที่เราไม่เก่งเป็นธรรมดาสิ่งที่สำคัญคือเรารู้หรือเปล่าว่าเราเก่งเรื่องไหน
จะให้พี่ไปว่ายน้ำแข่งกับน้องมันก็ไม่ได้หรอกพี่ว่ายน้ำไม่เป็นนะเออ
สิ่งที่สำคัญคือพี่รู้ว่าตัวเองเก่งเรื่องไหนและไม่เก่งเรื่องไหนแล้วพี่พัฒนาเฉพาะเรื่องที่ตัวเองเก่งสิ่งที่ไม่เก่งก็ทิ้งไปเลยแล้วก็ไม่ทำอีกเลยพี่เก่งวิชาพื้นฐานการออกแบบและได้เอ เก่งวิชาวาด เก่งภาษา เท่านี้ก็พอแล้วไม่จำเป็นต้องเก่งทุกอย่าง
น้องต้องเลือกระหว่างสิ่งที่น้องชอบและสิ่งที่น้องเก่งแยกแยะออกมา บางอย่างน้องชอบแต่น้องฝึกเท่าไรก็ไม่เก่งน้องก็ทำเป็นอาชีพไม่ได้ แต่มันจะมีข้อยกเว้นอยู่คือถ้าน้องชอบจริงๆชอบสิ่งนั้นมากๆอยากทำเป็นอาชีพจริงๆมันจะหาทางเอาชนะอุปสรรคนั้นได้เองยกเว้นเสียแต่ว่าน้องไม่เอาจริง
เรามีวิธีหนึ่ง ที่เราใช้ค่ะ
แล้วมันเวิร์คมากๆวิธีนี้เรียกว่า’ถอดวิญญาณ’
คนที่ทำวิธีนี้ได้ต้องมีความกาว… ไม่ใช่ๆเราหมายถึงมีจินตนาการสูงน่ะ
วิธีไม่มีอะไรมากคือทุกเช้าเราจินตนาการ ว่าเราเป็นอาจารย์ท่านนั้น ๆ แล้วเราก็พยายามคิดอย่างที่อาจารย์คิดทำแบบที่อาจารย์คนนั้นทำแบบที่อาจารย์คนนั้นฝึกไปหาประวัติมาอ่านว่าเค้าฝึกยังไง? แล้วก็ก็อปปี้วิธีฝึกค่ะ ถ้าไปเรียนได้ก็เรียนค่ะเพื่อรับความรู้เข้าเรียนไม่ได้เราจะซื้อ Artbook หรือไม่ก็เซฟรูป
สมัยก่อนคนที่เรา’ถอดวิญญาณ’ออกมาบ่อยมาก นั่นคือ Ayako Gaiou เวบเค้าน่าจะหายไปแล้ว คือวิธีการใช้สีที่หลายหลายคนบอกว่าเราเซนส์ดีใช้สีม่วงเป็นหลักในการลงสีออกแนวพาสเทลอะไรพวกนี้เนี่ย เราได้มาจากเขาหมดเลยแต่ว่าไม่ใช่เป็นการก๊อปปี้เราจินตนาการเลยว่าเราเป็นเขาแล้วเราทำภาพให้เหมือนก่อนโดยไม่ก็อปแล้วเชื่อปะมันจะออกมาไม่เหมือน แต่มันจะสวยขึ้น
แล้วก็อย่างที่หลายคนรู้ก็คือ ภาพเราได้แรงบันดาลใจมาจากพี่ Montorpg เยอะมากในช่วงแรกเพราะว่าพี่เค้าเป็นคนแรกที่ทำให้เราอยากวาดเก่งจริงๆ เราเลยใช้วิธีถอดวิญญาณ จินตนาการว่าถ้าเราเป็นพี่เขาเราจะใช้เส้นยังไงน้ำหนักแค่ไหนแล้วเชื่อปะ งานดีขึ้นจริงๆ
จุดเปลี่ยนของเรามีอยู่หลายจุดด้วยกันก็คือในปี 2008 ที่เราอยู่สิงคโปร์เราได้เจอ Kidchan
เพราะเค้ามาเยี่ยมสตู ได้เห็นต้นฉบับจริงๆเค้าเหมือนตอนที่เราเห็น ต้นฉบับพี่แป้งแล้วรู้ว่าเค้าใช้เทคนิคดินสอแบบไหนความเข้มอ่อนตัวเส้นเป็นอย่างไรซึ่งสิ่งพวกนี้พิมพ์ให้ตายยังไงก็สู้ต้นฉบับไม่ได้ ซึ่งในปีหลังจากนั้นเราก็พัฒนาเส้นจริงจัง
ต่อมาคนที่เราเคย ถอดวิญญาณอีกก็คือ Maggi คนนี้ดีเทลไกลมากจริงๆตอนนี้
ไกลจนคิดว่า ไม่อยาก ไปถึงขนาดนั้นอยากไปเน้นที่การเล่าเรื่องมากกว่า
คิดว่า detail ประมาณ Matsuo Hiromi


หรือ Sybilline Meynet กำลังดี

นอกจากนี้สิ่งที่เราทำก็คือ Benchmark ว่ามาตรฐานของงานจะต้องคุณภาพประมาณอาจารย์ท่านนั้นด้วย ไม่ว่าจะสี องค์ประกอบ การออกแบบ

ต่อให้เก่งแค่ไหน วินัยไม่มี ลำบากนะ วินัย หมายถึง ความสม่ำเสมอในการฝึกฝน ในการทำ สิ่งที่เราไม่อยากทำ ในเวลาที่จำเป็นต้องทำ การฝึกไม่สนุก แต่ผลลัพธ์ของมันสนุก ทำให้มันเป็นกิจวัตรประจำวันซะ วันละนิด
==================================================

แจกอีบุ๊ค 5 ขั้นตอนสู่การเป็นนักวาดฟรีค่ะ ใช้มือถือของคุณกดที่ลิงค์ด้านล่างนี้

==================================================

https://goo.gl/aePGCR

[วาด I Draw There For I am] You’ve been invited to join a LINE square.

https://line.me/ti/g2/DHSLUATBK1

กลุ่มรวมคนชอบวาดภาพประกอบ,วาดการ์ตูน,วาดการ์ตูนญี่ปุ่น,วาดภาพประกอบนิยาย,คุยเรื่องเทคนิคการวาดและอื่นๆสามารถโพสต์รูปได้ตามสะดวก