วาดแนวญี่ปุ่นไปได้ไม่ไกลหรอกกกก!!!!!!!!!!!!!
-อืม ถูก ไปได้ไม่ไกลจริงแฮะ อยู่ใกล้ๆแค่สิงคโปร์
ลูกค้าใหญ่ๆไม่จ้าง!!!!!!
-กระทรวง ถือว่าใหญ่มั้ยนะ?

ไม่มีทางได้ออกสื่อดีๆ!!!!!
-Digital arts magazine United Kingdom อันนี้สื่อดีไหมนะ…?

พวกเป็นโรคจิต/พวกไบโพลาร์/พวกซึมเศร้า/พวกเรียนไม่เก่ง/พวกอกหัก/พวกวาดเบี้ยว-ทำอะไรไม่ได้หรอก!!!พวกกกกกกกกก@%ฟหกด้ส้ว
-เออ…ออกทีวีได้ด้วยแฮะ <3
-ลงแม็กกาซีนไทยเทศ <3
-ได้โอกาสจากองค์กรชั้นนำ ไปบรรยาย และออก Event รวมถึงงานวาด <3
-ทำ Podcast Itunes ก็ Feature อีก♥
-แถม Wacom ก็ให้เป็น Feature artist <3
-ออกพ็อคเกตบุคตัวเองได้ด้วยแฮะ♥
-ถ่ายโฆษณาได้ด้วย <3
ถ้าจะสู้กันด้วยปากพี่ไม่อยาก แต่ถ้าหากจะสู้ด้วยผลงานก็มา

………
อย่าพูดจา loser ค่ะ

เป็นหัวหมา ดีกว่าหางสิงห์?
ไม่เป็นอะไรทั้งนั้นแหละ ทั้งหัวหมา ทั้งหางสิงห์
เกิดเป็นคนมันส์กว่าเยอะ

จากการที่เราเรียนโรงเรียนมัธยมที่ไม่ได้มีชื่อเสียง เป็นนักเรียนรุ่นแรกในโรงเรียน จะเรียกเราว่า หัวหมาก็ได้ เพราะเราเรียนเก่งมากตอนนั้น
ความรู้สึกการเป็นหัวหมา มันก็จะกระหยิ่มยิ้มย่องนิดนึง ว่าเออ เฮ้ย เราเก่ง อะไรทำนองนี้

แต่พออยู่จุฬา หางสิงค์เลยจ้าาาาาา คือ เรียนได้เกือบโหล่ ตอนนั้นคิดว่า ถ้าเรียนไม่เก่งแล้ว ไม่มีดีสักอย่าง สงสัยจะอดตาย เลยวาดรูปให้เก่ง เพราะชอบ แล้วก็ทำมาเรื่อยๆ

จะว่าไปเมื่อกี้ใช้คำว่า Loser เราไม่ชอบคำนี้เลย เราเคยรู้สึกว่ามันดูถูก แต่ตอนนี้เราคิดว่า มันเอาไว้เรียก คนที่มีทัศนคติแย่ในการดำเนินชีวิต หรือต่อสังคม ต่อบริบทโดยรวม พวกโทษนั่น โทษนี่ ไม่โทษตัวเอง

มีคนบอกว่าเราเก่งการตลาดเยอะมาก จะบอกว่า การตลาด กับ ฝีมือ + สม่ำเสมอ มันมาคู่กันเสมอ การตลาดจะไม่สำเร็จค่ะ ถ้าเราเองห่วย ทำๆเลิกๆ

การตลาด มันคือการเข้าใจตัวเองก่อนอันดับแรก
เราจะใช้หลักซุนวูนะ Know yourself
ถ้าเราเข้าใจตัวเอง แล้วใช้ตัวเองเป็นเบสในการหาลูกค้า มันจะง่าย

อย่างที่สอง อย่าเข้าใจผิด ว่าเก่งเทพ แล้วจะได้ลูกค้าที่ดี ได้ไปทำงานต่างประเทศ อันนั้นก็ถูก อยากเทพก็ได้ แต่ปัจจัยหนะ มันมากกว่าฝีมือเยอะ พูดจริง

รอบนี้ทำไงกลับมาดูมีความสุขเร็ว
อย่างแรกเลยนะ หลังจากออกจากร.พ.เราเจอเรื่องแย่มากในระดับเบอร์แรงมา 4-5 เรื่องติดกัน จนปลงเลย ว่าชีวิตมันก็เป็นแบบนี้ มีขึ้นมีลง ใช้ชีวิตไปตามน้ำ ไม่ต้องสวนกระแส ความทุกข์ก็มีตามเรื่องราว ก็มนุษย์นี่นะ

ส่วนเรื่องวาดรูป ก็วาดช้าๆลงหน่อย คิดเยอะขึ้นตามที่อาจารย์ และนักวาดที่ชอบๆแนะนำมา

ลูกค้าเหล่านี้ ได้มาด้วยความสามารถตัวเองล้วนๆนึกดูแล้วยังแปลกใจว่าผ่านวันเวลาเหล่านั้นมาได้ ขอบคุณ Tossaporn Tanadeerojkul ที่ดูแลลูกค้าบางรายให้อย่างดี เหนื่อยมาด้วยกัน โดยเฉพาะ SCG และ กรมธนารักษ์กระทรวงการคลัง และ งาน Universal music ขอบคุณทุกคนที่เหนื่อยด้วยกันทั้งเต้ย, Natee Thanadeerojkul และทีมงานน้องโค่ Kairika Wattility และน้องต่อ (แท็กไม่ได้เพราะพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นไม่ได้) ขอบคุณนักเรียนที่น่ารักคุณตู่ Aphisada Jintanasathit ที่รับงาน Event ของ Lexus และไปวาดในงานนะคะ ขอบคุณพี่กวาง Nada Nakata และทีมงานทุกคนสำหรับโอกาสที่ได้มา และประสบการณ์การถ่ายภาพยนตร์โฆษณาเมื่อปีที่แล้ว ขอบคุณทูเนี้ยว สินีนาต ธนาดีโรจน์กุล ทีดูแล และพ่อ Thitichai Thanadeerojkul ที่คอยเป็นฝ่ายสนับสนุน

คิดแล้วต้องขอบคุณคนๆนั้น ถ้าไม่มีสิ่งนี้ เราคงถีบตัวไม่ได้มาถึงจุดนี้หรอก คนๆนั้นคือใคร หึหึ ไม่ใช่อย่างที่คิด

เพราะฉันจะขอบคุณคนๆนั้น…ตัวฉันเอง