เราได้ยินคำพูดทำนองนี้มาบ่อยมากว่าเด็กเด็กสมัยนี้เก่งกันจะตายไปอาจจะเก่งกว่ารุ่นเก่าเก่าที่มาก่อนอะไรแบบเนี่ยจริงๆแล้วมันก็เป็นเรื่องที่ subjective เอาเฉพาะเรื่องการวาดอย่างเดียว คนเก่งที่พวกเราคิดกันคือคนที่เราชอบนั่นเองชอบสไตล์หรือว่าอาจจะเป็นชอบแนวการวาดของเขาส่วนคนที่เก่งน้อยกว่าก็คือคนที่เราไม่ได้ชอบสไตล์ของเขามากเท่าไหร่

ถ้าเอาคนสองคนที่สกิลเท่ากันหรือทักษะเท่ากันมาเปรียบเทียบกันคนที่เก่งกว่าอาจจะคือคนที่เราชอบอาจจะชอบเป็นการส่วนตัวด้วยซ้ำ เราอาจจะคิดว่าคนนั้นเก่งกว่า อาจจะมีเรื่องของนิสัยเข้ามาเกี่ยวอะไรแบบเนี่ยบางคนอาจจะบอกว่าเออมันเป็นไปได้เหรอว่าจะมีเรื่องนิสัยเข้ามาเกี่ยว? ใช่เพราะว่าเวลาตัดสินเรื่องฝีมือมันมีความองค์รวมอยู่ด้วยว่าคนคนนั้นเป็นคนยังไง

ถ้าไปถามอีกคนนึงอีกคนอาจจะบอกว่าเออคนนี้เก่งกว่าอะไรแบบนี้. มันเป็นเรื่องที่แต่ละคนคิดไม่เหมือนกันแต่ถ้าจะบอกว่าเด็กเก่งกว่าอะไรแบบนี้มันก็พูดได้แหละแต่มันจะทำให้เรารู้สึกแย่และรู้สึกยอมรับตัวเองไปเองแล้วก็ไม่พัฒนาอะไรขึ้นมาให้ตัวเองเก่งขึ้นเก่งขึ้น มันจึงเป็น แนวความคิดที่เราหลีกเลี่ยงที่จะคิดหรือว่าพยายามไปโฟกัสตรงนั้น

เราคิดว่าสิ่งที่ดีก็คือการยอมรับความจริงของบุคคลนั้นคือการยอมรับว่าเค้าเก่งแต่ไม่ต้องเปรียบเทียบกับตัวเองว่าเก่งกว่าอะไรแบบนี้เพราะว่าอย่างแรกคือการเปรียบเทียบมันเหมาะสมสำหรับบางคนเท่านั้นบางคนก็ไม่ได้ชอบการเปรียบเทียบ พอเปรียบเทียบแล้วรู้สึกตัวเองฝ่อไม่อยากวาด

ส่วนคนยุคเก่ากับคนยุคใหม่อันนี้เนี่ยมันก็เก่งกันคนละแบบเพราะว่าคนยุคเก่าโตมาแบบอนาล็อคคือยุคที่ไม่มีคอมพิวเตอร์หรือว่าเริ่มว่าจากการที่ไม่มีคอมพิวเตอร์ก็เลยเก่งเรื่องงานมือเป็นพิเศษอะไรแบบนี้ก็มีซึ่งแต่ละคนก็ต้องรอยุคสมัยของตัวเองกันไป แค่อย่าท้อถอยว่ารุ่นน้องเก่งกว่ารุ่นนี้เก่งกว่ารุ่นพี่เก่งกว่าอะไรแบบนี้ทุกคนล้วนมีความเก่งแต่ละแบบที่ต่างกันออกไปที่บางทีถ้าเปรียบเทียบแล้วเราอาจจะเสียมุมมองบางอย่างไปก็ได้