fbpx

หนาว

อากาศหนาวจริงๆเลยวันนี้ เมื่อวานนั่งกินข้าวหมูแดงหน้าหมู่บ้านไปสั่นไป ช่วงนี้กลับมาอัด podcast เหมือนเดิมแล้วรู้สึกสนุกดี แต่ยังพูดสดไม่ได้ รู้สึกทักษะทุกอย่างดรอปลงไม่รู้ว่าเป็นเพราะผลข้างเคียงของยาหรือเปล่า เรามานั่งคิดๆดู ตอนนี้เรามีงานที่ชอบ ที่บ้านก็ไม่ได้ห้ามอะไรมากยกเว้นห้ามโหมงานหนักกับห้ามทำอะไรที่เป็นระยะยาวๆเพราะกลัวจะป่วยอีก
เป้าหมายวันนี้
-อัพคอร์สออนไลน์ให้เสร็จ
-งานคุณโป้ง
พยายามเขียนไดอารี่ให้ได้ทุกวัน วันนี้พอดีนักเรียนหยุดเลยได้หยุดด้วย เมื่อเช้านั่งอ่านหนังสือ นั่งพิมพ์บลอค นั่งทำ podccast เลยได้ทบทวนตัวเองว่าสิ่งที่อยากทำมันคืออะไรกันแน่ เราไม่ได้อยากมีสถาบันใหญ่โต ไม่ได้อยากมีบริษัทใหญ่ๆ ไม่ได้อยากมีแฟรนไชส์ของตัวเอง แค่อยากเป็น solo ทำงานคนเดียว อยากทำงานกับน้อง อยากทำงานกับนักเรียน อยากเป็นโค้ช อยากทำงานศิลปะ อยากสร้างระบบ แต่ไม่รู้ทำไมเวลาไปเจอเพื่อนความคิดเขวทุกที ว่าจะต้องมีสถาบัน จะต้องได้ทำงาน high profile มันเหมือนเรายอมไม่ได้ที่จะอยู่จุดนี้ ทั้งๆที่จุดนี้เรามีความสุขดีแล้ว มันก็เหมือนอากาศที่หนาวไม่หยุด เพราะอากาศข้างนอกมันหนาว เราจึงรู้สึกหนาว คนเราก็ปรับตัวไปตามความคิดเห็นของคนรอบข้าง เรากลับไปอ่านเอนทรี่เก่าๆที่เราเขียน เขียนได้สนุกดี คงเหมือนภาพวาดมั้ง เมื่อถึงจุดเปลี่ยนของชีิวิตแล้วเราจะทำอะไรที่แตกต่างจากเดิมกันบ้าง ไม่ใช่ย้ำอยู่ที่เดิม กลัวการเปลี่ยนแปลง แม้การเปลี่ยนแปลงมันจะแย่แต่เราต้องยอมรับมัน บอกตรงๆตอนนี้อยากหยุดสอนเพื่อทบทวนตัวเอง แต่หยุดไม่ได้

ลงทุน plugin crowdfunding ไปแล้วอีกสักพักถึงจะได้ใช้มั้งคนไทยยังไม่คุ้นระบบนี้

ทางแยกของชีวิต

คือเราเชื่อนะว่าชีวิตมันมีทางแยก ตอนนี้เราต้องเลือกที่จะทำเรื่องสอนให้โตขึ้นแล้วลดเวลาส่วนตัวลงหรือว่าคงงานสอนเท่าเดิม ทำงานศิลปะเพิ่ม แต่เราคิดว่าเรามีความสุขกับชีวิตตอนนี้ดี เป็นคนที่อยู่เบื้องหลังมากขึ้น เพื่อนบอกว่าทำไมต้องทำใหญ่ ครูที่ดี ถ้าอยากเป็น ตอนนี้ก็เป็นได้เลย เออ ก็จริง เราเห็นเพือนทำใหญ่เติบโตมีหน้ามีตา ก็อยากมีกับเขาบ้าง แต่มานั่งคิดดู ทำในหนทางที่เหมาะกับตัวเอง เป็นอิสระ และไม่เดือดร้อนใครจะดีกว่า เพื่อนอีกคนก็บอกว่าเราไม่ดูไพ่ในมือตัวเองมัวแต่ดูไพ่ในมือคนอื่น

วันนี้เรารู้สึกว่าเราเขียนได้ดีขึ้น เรามาพบที่หลังว่าเพื่อนเข้าถาปัดเพราะชอบวาดรูปกันเยอะ และเป็นเรื่องที่หลายๆคนเข้าใจผิด แต่เราไม่เคยเสียใจเลยที่เรียนคณะนี้ และถึงแม้ตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องสุขภาพมารุมเร้า แต่เราก็ยังมีความสุขดี ที่เราต้องเขียนไดอารี่ทุกวันเพื่อให้ฟอร์มการเขียนกลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่ใช่อู้งานนะ งานเยอะมาก เอนทรี่ที่เป็นไดอารี่จะไม่กดแชร์ และบางทีเราก็จะเขียนสั้นๆแบบนี้เป็นต้น และบางทีเราก็จะอีดิทเพิ่ม
ตอนนี้อยากทำอะไรมานั่งคิดดู
-อยากทำการ์ตูนแต่ทำบางส่วน สานต่อโปรเจคเก่า
-ทำโปรเจคสมุดระบายสีให้เสร็จ
ตอนนี้มีความรู้สึกไม่อยากทำงานวาดเลยแม้แต่นิดเดียว อยากหาความรู้ สร้างระบบ ให้น้องๆทำ ขอโฟกัสงานสอนก่อน
ความที่เป็นไดอารี่มันก็จะอารมณ์ดิบๆแบบนี้แหละนะ

การเปลี่ยนแปลงเจ็บปวดเสมอ

ลองนึกถึงเวลาที่คุณอยากเปลี่ยนนิสัยดูสิ

เป้าหมาย 17/1/16
-เสก็ตซ์ 2 รูป
-งานคุณโป้ง (แก้ภาพร่าง)
-อ่านหนังสือจัดบ้านให้จบ
-ปรับปรุงโปรเจค

เป้าหมาย 16/1/16
-สอน(สำเร็จ)
-เสก็ตซ์(ไม่สำเร็จ)
-งานคุณโป้ง(ร่างเสร็จ)
-อ่านหนังสือ(สำเร็จ)

เป้าหมาย 15/1/16
-หาหมอ(แล้ว)
-คุยงาน(ยัง)
-เสก็ต 1 รูป(แล้ว)
-งานคุณโป้ง(ยัง)
Launch web crowdfunding แล้ว

เป้าหมาย 14/1/16
-สอน(สำเร็จ)
-เขียนบลอค 1 บลอคประมาณว่าประโยชน์การระบายสี(เอาบลอคเก่ามาโพส)
-เขียนเสก็ตซ์สมุดระบายสีผู้ใหญ่(สำเร็จ)
-ร่างงานคุณโป้ง(ยัง)

เป้าหมายประจำวัน 13/1/16
-สอน(สำเร็จ)
-เอารางวัลไปส่งตอนเช้า(สำเร็จล็อตแรก)
-ร่างงานคุณโป้ง(ยังเหนื่อยมาก)
-วิ่งพร้อมดูnetflix(ไม่สำเร็จ)

เป้าหมายประจำวัน 12/1/16
-แก้ portrait(ทำแต่ไม่เสร็จ)
-แก้ภาพหมอนัท(ทำแต่ไม่เสร็จ)
-วาดภาพในโปรเจคสมุดระบายสีเพิ่ม ตัดเส้นด้วย 1 ภาพ(ตัดเส้นสำเร็จ)
-ร่างงานคุณโป้ง(ยัง)
– ค่ำๆนั่งแปลภาษาในเว็บ Crowdfunding(ยัง)
-วิ่ง 1 ชั่วโมงพร้อมดูเนทฟลิกซ์(สำเร็จ)
วันนี้มีสิ่งทำเกิน
-ลงสีadult coloring ใน pigment app เสร็จ1รูป
-เขียนบลอคประโยขน์การระบายสี

เป้าหมายประจำวัน 11/1/16
-เอาของรางวัลออกไปส่ง(ไม่สำเร็จนั่งทำเว็บทั้งวันทั้งคืน)
-วางแผนทำ crowdfunding adultcoloring book (สำเร็จ เว็บและระบบจ่ายเงินสมบูรณ์แล้ว)
-วางระบบ crowdfunding platform ของตัวเอง(สำเร็จ(
-วิ่ง 1 ชั่วโมง(ไม่สำเร็จ)

เป้าหมายประจำวัน 10/1/16
-วางแผนทำ adultcoloring book
-sketch 1 รูป
-กลับมาแก้ตาหน้า portrait
-สอน
-วิ่ง1ชัวโมง

เป้าหมายประจำวัน 9/1/16
-สอน(สำเร็จ)
-เสก็ตซ์ 1 รูป(สำเร็จ)
-วิ่ง 1 ชั่วโมงพร้อมดูเนตฟลิกซ์(ไม่สำเร็จ)
-ฟัง audio book tony robbin(ไม่สำเร็จ)

เป้าหมายประจำวัน8/1/16
เป็นวันที่เป้าหมายล่มเยอะ เนื่องจากออกไปกินข้าวกับครอบครัว และซื้อของมาทำกิจกรรมในเพจ กว่าจะกลับก็มืดแล้ว ทำอะไรได้ไม่กี่อย่าง
-อ่านหนังสือไทยให้จบ1เล่ม(ไม่สำเร็จ)
-ประกาศผู้โชคดีกิจกรรมปีใหม่ลงบลอค(สำเร็จ)
-วิ่ง1ชั่วโมง(ไม่สำเร็จ)
-เปิดคอมแก้งานportrait(ไม่สำเร็จ)
-ศึกษา Adult coloring book
Zentangle,zendoodle (นิดๆหน่อย)
-ดู netflix ระหว่างวิ่ง(ไม่สำเร็จ)
-sketch 1 รูป(ไม่สำเร็จ)

เป้าหมายประจำวัน 7/1/16
-สอน(สำเร็จ)
-วิ่งเช้า1ชั่วโมง ค่ำ1ชั่วโมง(วิ่งเข้า2ชั่วโมงสำเร็จ)
-ดูคอร์ส Joke writing ระหว่างวิ่ง(สำเร็จ)
-อ่านหนังสือengที่ค้างไว่(ไม่สำเร็จ)
-sketch 1รูป(สำเร็จ)
-ฟังaudio book tony robbin ก่อนนอน(ฟังระหว่างกินข้าว สำเร็จ)

เป้าหมายประจำวัน 6/1/16
ตื่น11โมงครึ่งไม่ค่อยมีเวลาทำอะไร
-สอน(สำเร็จ)
-วิ่ง 1 ชั่วโมง(สำเร็จ)
-ดูคอร์ส joke writing ต่อ ระหว่างวิ่ง(ไม่สำเร็จ)
-ฟัง audio book tony robbin ก่อนนอน(สำเร็จ)
-sketch 1 รูป(สำเร็จ

นี่คือเป้าหมายที่เราเขียนไว้ส่วนนึง จะทำให้ได้ตลอดปี บางวัน บางช่วงไม่ได้ทำเพราะยุ่งมาก แต่จะบอกว่ายุ่งจนไม่มีเวลาวางแผนอะไรเลยคงไม่ใช่ มันประมาณว่าตื่นเช้ามาก็ทำเว็บ ทำเว็บ แก้ไขเว็บอยู่อย่างนี้เลยไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติม นอกจากนี้ยังมีโปรเจคและเราก็ห่างการเขียนมานานมากจนต้องมาฝึกเขียนใหม่ด้วยการเขียนไดอารี่ ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะเป็นตัวเองหรือลายเส้นล้วนต้องเจ็บปวดก่อนเสมอถึงจะเปลี่ยนแปลงได้สำเร็จ

ช่วงนี้ก็เหมือนเดิม ทำงาน เมื่อวานเจอโจ โจบอกข้อคิดที่น่าสนใจ ความสัมพันธ์ที่เบสด้วยเงินมักจะไม่ยืนยาว

นอกจากเรื่องนี้ก็ก่อนหน้านี้คิดว่าซื้อ Cintiq มาแล้วจะได้วาดรูปเยอะขึ้น (ไม่จริง) แล้วแต่คนมากกว่า และคิดว่าจะทำให้โปรเจคง่ายขึ้น แต่ที่แน่ๆสอน skype ง่ายขึ้นแน่นอนหละนะ รู้สึกอนาถตัวเองที่ต้องกลับมาฝึกที่จุดเริ่มต้นคือการเขียนไดอารี่อีกครั้ง เพราะทั้งเขียนและวาดอะไรไม่ออกเท่าไร มีแต่ไอเดียในการเสก็ตซ์แต่ไม่มีไอเดีย execute มันออกมา แต่ก็ยังดีที่มีที่ระบาย ถามว่าทำไมต้องแยก HP ออกจากกัน คงเพราะว่าบ่นในโฮมเพจหลักคงไม่ดีเท่าไร

ตอนนี้เต้ยไปเกาหลีคิดถึงเต้ยมาก เดี๋ยวมันกลับมาจะมีงานรออยู่เยอะ(ฮ่าๆ พี่ซาดิสม์)
ปีนี้เป็นปีแห่งการดันนักเรียน!

เออ….ออดิโอบุคโทนี่รอบบินส์คุ้มมาก ฟังทีไรหลับทุกทียาวยี่สิบชั่วโมงราวตะลุยดันเจี้ยน 99 ชั้น ไม่จบซักที

บทเรียนชีวิตกับการเดินสวน

สมัยก่อนนี้เราเป็นคนที่เวลาเดินแล้วชอบก้มมองพื้นมาก เพราะกลัวเหยียบขี้
ทำให้มีนิสัยก้มหน้าก้มตาตลอดเวลาเวลาเดินและห่อไหล่ซึ่งมีบุคลิคไม่ดี
วันก่อนไปเดินสวนสาธารณะกับน้อง

น้องบอกคำนึงว่า “ทำไมกลัวเหยียบขี้หมาอยู่ได้ วิวสวยๆอยู่ตรงหน้า หัดมองบ้างสิ”

บางทีคนเราก็ติดอยู่กับความกลัว จนพลาดการใช้ชีวิตอันงดงามที่อยู่ข้างหน้า

การพลาดเหยียบขี้และน้ำครำเป็นสิ่งที่ผ่านไปแล้ว อดีตแก้ไขไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญคือระวังขี้แต่อย่าระแวงขี้เหยียบแล้วก็เหยียบไป ขี้มันก็แค่ขี้เท่านั้น อาจจะทำให้เหม็น(ไม่)นิดหน่อย การชมความงามของทางแล้วพลาดเหยียบขี้อาจคุ้มอยู่ที่เราใช้ตาหรือใจมอง.

คุยกับพี่สาวที่เคารพคนหนึ่ง ถามเกี่ยวกับชีวิตว่าทำไมคนเราชีวิตถึงมีขึ้นมีลง
พี่เขาบอกว่า ก็เหมือนกับการที่ชีวิตคนเราเจอธรรมชาติเช้าสายบ่ายเย็น
ธรรมชาติสอนเราทุกอย่าง

 

ปัญหาของฟรีแลนซ์

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://flic.kr/p/9yLMH7

สมัยยังทำงานฟรีแลนซ์อยู่ค่ะ รับงานจากบริษัทก็จะเจอปัญหาต่อไปนี้ คลิ๊กเข้าไปอ่านเต็มๆไปนะคะ

Read more

ของฟรีใช่ว่าไม่ดี

บลอคนี้เป็นไดอารี่ค่ะ เป็นหมวดใหม่ในโซโล่ฟรีสไตล์ ที่อยากโน็ตไว้นิดๆ ช่วงนี้ใช้เวลาอยู่ในร้านกาแฟทำงานบ่อย(ตลอด) เลยได้อ่านแม็กกาซีนและหนังสือพิมพ์ฟรีในร้าน ปรากฏว่าหลายเล่มดีมากๆค่ะ อย่างวันนี้อ่านเรื่องการแพทย์ ในหนังสือพิมพ์ ejobeasy เขาบอกว่าการแพทย์สมัยก่อนทรมานมากเพราะยังไม่มียาสลบ แถมยารักษาโรคก็มีการผสมยาเสพย์ติดเข้าไปด้วย ไม่ได้ทำให้คนไข้หายจากโรคจริงๆ เป็นการซื้อเวลาเท่านั้น การแพทย์เพิ่งพัฒนามาเมื่อ 200ปี ที่แล้ว ที่เริ่มมีการขึ้นทะเบียนยาหลังจากที่คนตายเพราะหมอ พอๆกับตายเพราะโรค

Read more

ความสำเร็จวัดกันตรงไหน?

 image credit:Kevin T. Houle
สมัยก่อนเราเคยสงสัยค่ะว่าความสำเร็จของแต่ละบุคคลใช้อะไรเป็นตัววัด
ความมีชื่อเสียง,ความรวย,ความมีเกียรติในอาชีพ หรือมีปัจจัยอะไรอย่างอื่น
ที่คนเราใช้วัดค่าความสำเร็จหรือเปล่า

Read more