ทางแยกของชีวิต

คือเราเชื่อนะว่าชีวิตมันมีทางแยก ตอนนี้เราต้องเลือกที่จะทำเรื่องสอนให้โตขึ้นแล้วลดเวลาส่วนตัวลงหรือว่าคงงานสอนเท่าเดิม ทำงานศิลปะเพิ่ม แต่เราคิดว่าเรามีความสุขกับชีวิตตอนนี้ดี เป็นคนที่อยู่เบื้องหลังมากขึ้น เพื่อนบอกว่าทำไมต้องทำใหญ่ ครูที่ดี ถ้าอยากเป็น ตอนนี้ก็เป็นได้เลย เออ ก็จริง เราเห็นเพือนทำใหญ่เติบโตมีหน้ามีตา ก็อยากมีกับเขาบ้าง แต่มานั่งคิดดู ทำในหนทางที่เหมาะกับตัวเอง เป็นอิสระ และไม่เดือดร้อนใครจะดีกว่า เพื่อนอีกคนก็บอกว่าเราไม่ดูไพ่ในมือตัวเองมัวแต่ดูไพ่ในมือคนอื่น

วันนี้เรารู้สึกว่าเราเขียนได้ดีขึ้น เรามาพบที่หลังว่าเพื่อนเข้าถาปัดเพราะชอบวาดรูปกันเยอะ และเป็นเรื่องที่หลายๆคนเข้าใจผิด แต่เราไม่เคยเสียใจเลยที่เรียนคณะนี้ และถึงแม้ตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องสุขภาพมารุมเร้า แต่เราก็ยังมีความสุขดี ที่เราต้องเขียนไดอารี่ทุกวันเพื่อให้ฟอร์มการเขียนกลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่ใช่อู้งานนะ งานเยอะมาก เอนทรี่ที่เป็นไดอารี่จะไม่กดแชร์ และบางทีเราก็จะเขียนสั้นๆแบบนี้เป็นต้น และบางทีเราก็จะอีดิทเพิ่ม
ตอนนี้อยากทำอะไรมานั่งคิดดู
-อยากทำการ์ตูนแต่ทำบางส่วน สานต่อโปรเจคเก่า
-ทำโปรเจคสมุดระบายสีให้เสร็จ
ตอนนี้มีความรู้สึกไม่อยากทำงานวาดเลยแม้แต่นิดเดียว อยากหาความรู้ สร้างระบบ ให้น้องๆทำ ขอโฟกัสงานสอนก่อน
ความที่เป็นไดอารี่มันก็จะอารมณ์ดิบๆแบบนี้แหละนะ

2016-01-25T04:17:03+00:00มกราคม 25th, 2016|