กับดักของมนุษย์เงินเดือน

image credit:David Midgley
สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาพูดถึงกับดักของมนุษย์เงินเดือนกัน

ถ้าถามเราว่า ตอนที่เราทำงานประจำมีความสุขดีไหม
ก็มีความสุขดีค่ะ เรารู้สึกว่าเราเลือกงานประจำที่เรารักที่จะทำ
เราเลยรู้สึกโอเคกับมัน เราไม่รู้สึกว่า การทำงานประจำ
เป็นเรื่องฝืนที่จะต้องทำ เรามีความสุขจนวันนึงก็ถามตัวเอง
‘จะใช้ชีวิต(เป็นมนุษย์เงินเดือน)แบบนี้ไปถึงเมื่อไร?’
เรารู้สึกว่าแม้งานประจำจะมีความสุขแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรตามใจตัวเอง 100%
อย่างที่เราอยากจะทำ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับการทำงานกินเงินเดือนอยู่แล้ว
เพราะว่าเราเป็นลูกจ้าง สำหรับจุดเปลี่ยนในชีวิตจุดหนึ่งคือ
ณ.ตอนนั้นก็ได้ไปดูและอ่านสุนทรพจน์ของ สตีฟ จ็อบค่ะ
ที่บอกว่าอย่าใช้ชีวิตอยู่บนความคิดของคนอื่น และให้เชื่อหัวใจและปัญญาญาณของตัวเอง
เราไม่ได้อ่านเฉยๆ รู้สึกว่าดี เหมือนคนทั่วไป
แต่เราอ่านแล้วถามคำถามกับตัวเอง
ก่อนหน้านั้นเรามีความสุขกับงานประจำจนรู้สึกว่าเริ่มติดกับดักของมนุษย์เงินเดือนอันแรก
คือเราใช้เงินหมดทุกเดือน เพราะรู้สึกว่าเงินหามาง่ายๆ เลยใช้ออกไปได้ง่ายๆ
เราถามตัวเองว่าเราต้องการใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆจริงหรือ
สุดท้ายแล้วคำถามเหล่านี้ก็นำไปสู่เรื่องราวหลายอย่างๆในชีวิตเรา
ที่ทำให้เราออกจากงานประจำในที่สุด
ซึ่งณ.ตอนนั้นเราก็โหมทำงานหนักแล้วค่ะ
จนสุขภาพย่ำแย่ แล้วก็ถามตัวเองว่ามันคุ้มหรือเปล่า
เรื่องสุขภาพก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราเลือกที่จะทำงานอิสระอย่างปัจจุบัน

กับดักของมนุษย์เงินเดือนคืออะไร?มาดูกันค่ะ
ขั้นที่1.เรียนให้จบมหาวิทยาลัย
ขั้นที่2.ทำงานประจำ
ขั้นที่3.ผ่อนบ้าน
ขั้นที่4.ผ่อนรถ

ไม่ได้บอกว่าขั้นตอนเหล่านี้ไม่ดีนะคะ ถ้าคนที่ชอบหรือโอเคกับการทำงานประจำนั้นๆอยู่แล้ว
เพียงแต่ถ้าคุณไปถึงขั้นที่ 3 หรือ 4 คือผ่อนบ้านผ่อนรถ แล้วคุณเกลียดงานประจำมากๆ
คุณกำลังทำให้ตัวเองติดกับดักที่ออกไม่ได้อยู่ เพราะคุณมีภาระหนี้สิน
คุณจึงไม่มีทางเลือกอื่นๆในชีวิตเลย นอกจากทำงานประจำต่อไป
มันเหมือนคุณขุดดินไปเรื่อยๆจนตกอยู่ในหลุมที่ลึกกว่าตัวเองโดยไม่รู้ตัว
อยากหาทางออกแต่ก็ออกไม่ได้
อย่าลืมว่าคนขุดหลุมนั้นขึ้นมาคือตัวคุณเอง
เป็๋นตัวคุณเองที่เลือกที่จะมีหนี้สิน
เป็นตัวคุณเองที่เลือกที่จะทำงานที่ใจไม่รัก
สำหรับบ้านนั้น ผ่อนหมดแล้วก็เป็นทรัพย์สินก็จริง
แต่บางคนก็เลือกบ้านที่เกินกำลังตัวเองจะผ่อน
ได้เงินเดือนไม่เท่าไร แต่ผ่อนบ้านหลังโต
ยิ่งทำให้ตัวเองติดกับดักลึกลงไปเรื่อยๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คาใจเรามานาน
คนเรากว่าจะเรียนจบใช้เวลาประมาณ 20 กว่าปี
ทำงานอีกประมาณ 20 ปี
ถ้าคุณเกลียดงานประจำของคุณมากๆ
ชีวิตคุณหายไปแล้ว 1 ใน 4 ค่ะ
ลองคิดดูว่าคนเราทำงาน วันหนึ่งวันละ 8 ชั่วโมง
เป็นเวลาที่เยอะมาก ถึง 1 ใน 3 และคุณต้องทำงาน
ไปอีกเกือบครึ่งชีวิตสำหรับการยอมแลกกับ’ความ(รู้สึก)มั่นคง’

เราเคยถามตัวเองว่า คนเราต้องการงานประจำมากขนาดนั้นเลยเหรอ
คำว่า “ตกงาน” “ว่างงาน” มาจากไหน?
ทำไมคนเราถึงอายที่จะตกงานหรือไม่มีงานทำ
ทำไมคนเราต้องพึ่งพางานจากคนอื่น
ทำไมเราไม่สร้างงานขึ้นมาด้วยตัวเอง
สำหรับคนที่รักงานประจำของคุณ ยินดีด้วยค่ะ
ชีวิตของคุณอาจจะไม่เรียกว่ากับดัก แต่เรียกว่ามีความสุขตามสูตร
ของมนุษย์เงินเดือนทั่วไป(เรียนจบ ทำงาน ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ)

เรามีชีวิตอยู่มาได้ 4 ปีครึ่งแล้วค่ะ โดยที่ไม่มีงานประจำ
และพบว่าอยู่ได้ค่ะ ปีหลังๆเราอยู่ได้สบาย ไม่มีความกังวลใดๆ
เป็นช่วงที่เรารู้สึกมั่นคงที่สุดในชีวิต และไม่กลัวที่จะไม่มีงานทำ
มีรายได้ที่เสถียร และตั้งแต่เราออกจากงานประจำมา
ไม่เคยมีช่วงที่ขาดเงินเลยค่ะ

mindset หรือแนวคิดในการสร้างงานด้วยตัวเอง
คือสิ่งที่เราได้สร้างขึ้นมาระหว่างที่เราออกจากงานประจำ
ตอนนี้เราอยู่ได้บนขาตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพางานจากแหล่งใดแหล่งหนึ่ง
ถ้าถามว่าเราทำได้ยังไง เราไม่ได้มีความพิเศษไปจากคนอื่นๆค่ะ
เราก็มีทุกสิ่งเหมือนที่ทุกคนมี เพียงแต่ว่าเรามีสิ่งหนึ่งอยู่มาก
นั่นคือ เราเชื่อว่าเราจะอยู่ได้ แม้ไม่มีงานจากที่ไหนเข้ามาเลย
ซึ่งความเชื่อนี้ นำไปสู่การกระทำ การกระทำนำไปสู่ผลลัพธ์ค่ะ

กับดักของมนุษย์เงินเดือนอีกอย่างคือ’ความสบาย’ค่ะ
วันหนึ่งๆ เราตื่นมา แต่งตัว ออกจากบ้านไปทำงาน
ทำงานเสร็จ กลับบ้าน เช้าวันต่อมา ก็แต่งตัวไปทำงานใหม่
ชีวิตเป็นกิจวัตรประจำวันที่สบาย ไม่ต้องคิดอะไรมาก
ไม่ต้องคิดว่าพรุ่งนี้จะมีกินไหมเพราะเดี๋ยวสิ้นเดือน
ก็มีรายได้เข้ามา ส่วนคนทำงานอิสระ
คุณต้องขวนขวาย ต้องคิดถึงวันพรุ่งนี้
คนที่เป็นแม่ค้าขายของตามถนนก็คิด พรุ่งนี้ฝนจะตกไหม

ความสบายของมนุษย์เงินเดือนนั้น
ทำให้เราไม่มีความดิ้นรนใดๆในชีวิต
จนมาถึงจุดหนึ่งที่ชีวิตเปลี่ยนไป
นั่นคือเกิดวิกฤติอะไรบางอย่างที่ทำให้คุณต้องออกจากงาน
ทำให้คุณไม่พร้อมที่จะรับมือกับความเปลี่ยนแปลงในชีวิต
คุณเฝ้าแต่คิดว่าทำไม ถึงต้องเป็นคุณที่ตกงาน
พยายามหางานใหม่ หาไม่ได้ซักที
ก็เศร้า รู้สึกตัวเองไม่มีคุณค่าเปลี่ยนใหม่ค่ะ คิดซะว่านี่เป็นโอกาสที่ดี
ที่คุณจะได้เริ่มต้นทำงานของตัวเอง
ไม่ตกอยู่ภายใต้ใคร เป็นเหมือนลูกนกที่หัดออกบินด้วยตัวเอง
ไม่พึ่งพาพ่อแม่มาป้อนอาหาร
เป็นช่วงเวลาที่คุณจะเติบโตขึ้น และเรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในชีวิต
แทนที่จะจมอยู่กับความเศร้าว่าทำไมต้องเป็นเราสำหรับคนที่ทำงานประจำอยู่
ก็ขอให้ระลึกว่า ถ้าคุณไม่ได้ทำในสิ่งที่รัก
ก็ขอให้รักในสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ในปัจจุบัน
พยายามหาความสุขและมองข้อดีจากงานที่ทำอยู่
พร้อมที่จะรับมือหากมีความเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดขึ้นในชีวิต

ถามตัวเองว่าถ้าไม่มีความสุข มีอะไรบ้างที่เราต้องเริ่มเปลี่ยนแปลง
ณ.ปัจจุบันนี้ มันอาจจะเป็นแค่แนวคิดเล็กน้อย
ที่ทำให้ชีวิตคุณมีความสุขขึ้น หรือแนวคิดที่จะทำให้ชีวิตของคุณ
เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปก็ได้

ขอให้หลุดพ้นจากคำว่ากับดักที่ว่ากันทุกคนค่ะ

 

2015-02-02T12:05:17+00:00กุมภาพันธ์ 2nd, 2015|