ทิปประจำวัน:เขียนบทความแนว nonfiction มีหลักการยังไง

จะบอกว่ามีหลักการดีไหม จริงๆก็มีและไม่มี นั่นก็คือเขียนไปเรื่อยๆ กระชับ และส่วนสำคัญอยู่บนหรือท้ายก็ได้ แล้วแต่สไตล์คนเขียน แต่สไตล์การเขียนแบบนี้ถ้าไม่มีข้อมูลในหัวเยอะก็ต้องหาข้อมูล

 

จริงๆนอกจากการเล่าเรื่องแล้ว เราสามารถเปิดประโยคด้วยประโยคคำถามได้ด้วย เช่น

“สังเกตุไหมคะว่าทำไมนิยายหรือการ์ตูนส่วนใหญ่พระเอกเป็นเพลย์บอย ชอบมีผู้หญิงมาห้อมล้อมเยอะๆ นั่นก็เป็นเพราะว่าตามหลักการแล้วมันจะเป็นจิตวิทยาทำให้คนอ่านรู้สึกว่าหมอนี่หล่อขึ้นมาทันที”

หรือเริ่มจากวลี เช่น “ฝนตก”

“สังเกตุไหมคะว่าเวลาฝนตกทีไร ….ไม่ใช่กบร้องนะ แต่แท็กซี่เรียกยากทุกที นั่นเป็นเพราะทุกคนต้องการแท็กซี่กัน”

อันนี้คือตัวอย่างประโยคที่น่าสนใจจากการที่นำมาด้วยประโยคบอกเล่าให้สังเกตุและปฏิเสธตอนหลัง

ทีนี้ถ้าเราจะเขียนชีวิตประจำวันให้น่าสนใจบ้างหละ แต่เราไม่มีชีวิตประจำวันที่น่าสนใจเลย

เราก็ต้องลองนึกถึงเหตุการณ์พิเศษในความธรรมดาๆที่เกิดขึ้นในวันนั้น เช่น

“วันนี้เราลองอ่านบลอคโซโล่ฟรีสไตล์ให้พ่อฟัง พ่อให้ 11 คะแนน เต็มสิบแหน่ะ ทายสิว่าเอนทรี่ไหน”

เป็นการเปิดด้วยคำถามที่ไม่เฉลยคำตอบ และประโยคถัดมาอาจจะบอกว่า

“ไม่สำคัญว่ามันจะเป็นเอนทรี่ไหน แต่สำหรับคำวิจารณ์หรือคะแนนที่มาจากคนที่มีความหมายต่อตัวเรา มันมากมายมากกว่าคนนับสิบที่ไม่เคยสนใจไยดีเราเลย”

เป็นการปิดประโยคด้วยการไม่เฉลยค่ะ

2015-02-08T14:35:32+00:00กุมภาพันธ์ 8th, 2015|